DE HUISZWALUW. 



HIRUNDO URBIGA. 



De Huiszwaluw, die, wegens hare witte stuitveêren, ook Melkstaartje wordt 

 genoemd, is niet zoo menigvuldig als de reeds beschreven Boerenzwaluw. Zij 

 behoort tot die soorten, 'bij welke de buitenste staartpennen minder verlengd 2ijn, 

 dan die van de zoo even genoemde soort, en zij is, van alle zwaluwachtige 

 vogels, de eenige, die een van vederen voorzienen voetwortel bezit. 



Zij bewoont dezelfde streken als de Boerenzwaluw, doch trekt zelden gelijk- 

 tijdig met deze heen en terug: meestal komt de Huiszwaluw eenige dagen later 

 bij ons aan. In den nazomer vliegen zij dikwijls gezamenlijk met de Boerenzwa- 

 luwen, doch telkens vereenigen zij zich weder in troepjes van hunne eigen soort; 

 ook vliegen zij gewoonlijk iets hooger, en zelden zoo laat op den dag als de 

 Boerenzwaluw. 



Er bestaat geen opmerkelijk verschil tusschen beide seksen; alleen is het 

 mannetje wat glanziger van veeren, en meestal iets grooter, dan het wijfje. De 

 jongen zien er even als de ouden uit, maar zijn fletser van kleur en veel kleiner. 

 Het nest van de Huiszwaluw heeft eenige overeenkomst met dat der Boeren- 

 zwaluw, maar is gewoonlijk iets breeder en ronder. Het is geheel toegemetseld en 

 heeft eene opening op zijde. Men vindt het onder vensters, tegen schoorsteenen, 

 onder rieten daken tegen den muur, ook onder de daken van hooibergen en in 

 veestallen; ja soms zelfs in schoorsteenen. De materialen, welke de Huiszwaluw 

 voor den nestbouw gebruikt, bestaan uit hooi, doode blaadjes, paardenhaar en 

 andere draadachtige zelfstandigheden, welke zij, even als de Boerenzwaluw, met 

 slijk en koemest aan elkander hecht; van binnen is het nest met paardenhaar, 

 uitgepluisde schapenwol of veeren bekleed. 



Zij broeijen tweemaal en elk broeisel bevat vier a zes (het tweede broeisel 



