5. Kruepcri de gewone soorten zeer nabij en zijn alleen iets duidelijker en helder- 

 der gekleurd. Men vindt dit vogelgeslacht in Europa , Noord-Afrika , Azië , Australië 

 en Noord- Amerika vertegenwoordigd, terwijl de Gewone soort meer bijzonder in 

 de gematigde en Westelijke streken van Europa te huis behoort. 



Mannetje en wijfje dragen hetzelfde vederkleed ; het fraaijere of het graauwe 

 van het gevedertc duidt dus bij dezen vogel niet het verschil van sekse aan; wel 

 daarentegen het verschil van jaargetijde, vermits die voorwerpen, welke juist van 

 veeren hebben verwisseld, veel blanker en schooner zijn, dan hunne soortgenoo- 

 ten vóór den ruitijd. Het wijfje echter heelt een aanmerkelijk korteren snavel. 



De jongen hebben nagenoeg dezelfde kleuren als de ouden , doch zien er bij- 

 zonder net uit ; het grijs op den rug is bij hen meer een zacht zilvergrijs; hunne 

 onderdeden zijn zacht glanzig wit, terwijl de rosse kleur der zijden en verdere 

 onderdeelen bij hen gedeeltelijk ontbreekt , althans veel lichter is dan bij de our 

 den. Bij het verlaten van het nest zijn zij veel kleiner en slanker dan de volwas- 

 sen voorwerpen. 



Het nest ligt in een boomgat , meestal in dat van een ouden of gedeeltelijk 

 vermolmden boomstam, en is uit worteltjes en doode bladeren zamengesteld. 



De eijeren , die door beide ouden bebroeid worden , zijn wit met rosse vlek- 

 ken en gelijken op die der Mees, doch zijn, even als de vlekken, grooter. 



Zeer zelden bel rekt het ouderpaar eene woning, zonder deze aan reparatie 

 te onderwerpen. Is het gat te naauw, dan hakken zij onvermoeid, totdat het zijne 

 behoorlijke wijdte verkregen heeft; is het te wijd, dan pleisteren zij er slijk rondom, 

 totdat er niet meer ruimte overschiet, dan noodig is om hen door te laten. Zij be- 

 kleeden dus onder de vogels gelijktijdig het ambt van timmermanen van metselaar , 

 en vooral in het eerste vak zijn zij zeer ervaren. Ofschoon niet zoo degelijk toe- 

 gerust als de Spechten , hakken en hameren zij toch even onvermoeid , en door 

 hunne volharding in den arbeid komen zij even ver als de Spechten die met ster- 

 ker gereedschap werken. Hun snavel is niet zoo beitelachtig scherp als die der 

 Spechten, doch even spits; zij splijten niet, doch splinteren. 4)aar zij tot mijne 

 geliefkoosde keoivogels behooren , heb ik er steeds een ol meer in mijne nabij- 

 heid , en een zeer fraai voorwerp vliegt, terwijl ik dit schrijf, door de kamer 

 rond. De lust om in eene kooi te leven is bij hem geheel voorbij. Reeds van drie 

 houten kooijen heeft hij de wallen doorboord , altijd met het hout aan de tralie- 

 zijde beginnende ; gewoonlijk splinterde hij van 's ochtends vroeg tol in den na- 



