DE DENNEMEES. 



PARUS ATER. 



De Dennemees is in Nederland, naast de Kuifmees, de minst algèmeene 

 soort van het geslacht Parus. Men treft deze soort hier te lande hoofdzakelijk in 

 die provinciën aan, waar dennen groeijen; daar broeit zij en zwerft zij in het 

 najaar in gezelschap van andere Meezen rond. Overigens bewoont zij het Noorden 

 en Midden van Europa, van waar zij echter tegen het koude jaargetijde, zoo zij 

 er niet in bosschen en buitenplaatsen blijft rondzwerven, naar Zuid-Europa ver- 

 huist. 



Hier te lande zien wij haar van September tot April, en het talrijkst in 

 November. Rij voorkeur houdt zij zich in dennenbosschen op, minder in wilgen- 

 of elzenhout, en in laag hout is zij steeds schaarser te vinden, dan de Pimpel, 

 Zwartkop- of Groote Mees. Wij zien haar dan ook gewoonlijk slechts boven in 

 de boomen. Wegens hare minder algèmeene bekendheid, wordt zij door onzebui- 

 tenlieden nu eens voor de Zwartkop-Mees, dan weder voor het jong van de 

 Gewone Mees (Parus major) aangezien. Intusschen is zij de Cole-tit (Coal-tit) 

 der Engelschen, de Petite Charbonnière der Fransehen, gelijk zij dan ook in som- 

 mige streken van ons vaderland de Kleine Koolmees, de Kleine Kolenbrander, of 

 ook wel de Zwarte Mees genoemd wordt; al die namen duiden blijkbaar op de 

 donkere, glimmend zwarte kleur van haar kop. Wij noemen haar eenvoudig 

 Dennemees, omdat zij, gelijk we hierboven aanstipten, zich bij voorkeur in den- 

 nenbosschen ophoudt, en ook omdat zij zich, meer dan andere Meezensoorten, 

 met de zaden der dennenvruchten (mastappelen) voedt. Zij is nog kleiner dan de 

 Zwartkop-Mees, en hare jongen zijn haast niet grooter dan de Sluiper. 



Er bestaat bij dit vogeltje slechts weinig uiterlijk verschil tusschen de seksen; 

 bij de mannetjes is de zwarte vlek aan de keel meer langs den krop uitgebreid ; 



