De Hop broeit in holen, meestal in de diepe gaten van vermolmde knotwil- 

 gen; vindt hij echter dergelijke boomen niet in den omtrek, dan kiest hij ook 

 wel hoogere boomen tot broeiplaats; soms ook, doch zelden, broeit deze vogel 

 op den grond , onder steenen of onder wortels van boomen. Meestal legt het wijfje 

 hare eijeren op een vermolmden bodem; zelden worden daarbij eigenlijk gezegde 

 bouwstoffen aangetroffen, en dan nog in zeer geringe hoeveelheid, alleen wat in 

 de onmiddellijke nabijheid van het nest te vinden is, als doode varenblaadjes, 

 dunne wortels of veeren. Sommige beweren dat de Hop de uitwerpselen van vee 

 en andere dieren opzoekt en naar zijn nest brengt; anderen meenen dat hij steeds 

 in vuil of mest zou broeijen. Ofschoon nu inderdaad de eijeren van dezen vogel 

 in mesthoopen, zelfs in afvalputten nabij woningen gevonden zijn, is dit echter 

 niet in den regel het geval. Wel is waar vindt de Hop zijn voedsel hoofdzakelijk 

 in mest en vuil , en het gevolg daarvan is dan ook , dat hij soms een onwelrie- 

 kenden geur verspreidt, doch slechts bij uitzondering broeit hij op die plaatsen, 

 waar hij zijn voedsel vindt. De eijeren, meestal vier in één broeisel, zijn aanvan- 

 kelijk bleek blaauw-groen, welke kleur echter, na eenige dagen broeijens, tot een 

 vuil grijs overgaat. Alleen het wijfje broeit; zij zit bijna den geheelen dag op hare 

 eijeren, en verwijdert zich alleen om hare uitwerpselen op eenigen afstand te 

 laten neervallen; zoodra zij begint te zitten, wordt haar voedsel haar door het 

 mannetje aangebragt. 



De jongen komen geheel naakt uit het ei te voorschijn ; zij worden door beide 

 ouden met muggen, larven en maden gevoerd; zoodra zij iets grooter geworden 

 zijn, steken zij allen naast elkaêr de koppen buiten het nest, en blijven in die 

 houding geduldig de aankomst hunner ouders verbeiden, die daardoor de moeite 

 kunnen sparen , met het voor de jongen bijeengegaêrde voedsel het nest binnen 

 te gaan. 



De Hop vindt, zooals wij reeds aanstipten, zijn voedsel op den grond; daarbij 

 komt zijn lange snavel hem zeer van pas (of, anders gezegd , hij heeft een langen 

 bek , omdat hij zijn voedsel op den grond moet vinden). Hij zoekt daar wormen 

 op dezelfde wijze als de Spreeuw, namelijk, door in den grond te boren, daarbij, 

 door de aangebragte beweging, de wormen naar boven drijvende. Terwijl echter 

 de Spreeuw meestal die bewerking aan het grazende vee overlaat, en wacht tot- 

 dat de worm naar buiten kruipt, om dien dan op te pikken, steekt daarentegen 

 de Hop zijn langen snavel lol aan den mondhoek in den weeken bodem, schudt 



