stukjes gekookt of gebraden vleesch waren voor hem een lekkernij. Kreeg hij 

 meer, dan hem noodig toescheen, dan bragt hij de overgeschoten stukjes naar zijne 

 kooi. Kreeg hij in 't geheel niets of liet men hem wachten, dan plaatste hij zich 

 op een binnen de kamer aan het venster staanden bloempot , maakte voor- en ach- 

 terwaartsche bewegingen met de kuif, stak vervolgens den kop regt omhoog, en 

 begon dan een deuntje, dat wij gewoon waren zijn klaaglied te noemen: i>wak- 

 wak-ivak, hoep-hoep-hoep", een allervervelendst geroep, vooral als het wat lang 

 duurde ; in geen geval echter hield hij op vóórdat hij zijn zin gekregen had. Dik- 

 wijls ook trachtte hij in den bloempot wormen te vinden, bij welke pogingen hij 

 de aarde naar buiten tegen het venster en op den grond wierp; kwam nu de 

 huisvrouw zijn gemors schoonvegen, dan zat hij in een wip op haar hoofd, en 

 pikte aan hare muts of trok haar aan de haren. Zijn voedsel bestond uit brood, 

 gehakt ei en stukjes vleesch; wormen en larven waren zijn lievelingsspijzen, en 

 gedurende de zomermaanden maakle hij in de kamer ijverig jagt op vliegen en 

 muggen. Hij kwam echter zeer ongelukkig aan zijn einde: zich onvoorzigtig op 

 de brandende kagchel gewaagd hebbende, vond hij daar, eer men hem hulp kon 

 bieden, een jammerlijken dood. 



