van al de Noord-Amerikaansche vogels zingt, omdat daar geen andere vogel is 

 die fraaijer zingt dan hij, en dat hij den toehoorder wel is waar tot opgeruimd- 

 heid en verwondering stemt, maar dat het gezang van den Nachtegaal toch veel 

 dieper, schooner en verhevener is en ook veel meer invloed op het menschelijk 

 gevoel heeft. Wat Wilson betreft, hij is zonder twijfel een ornitholoog, aan wien 

 de wetenschap veel verschuldigd is; doch zijne beschrijvingen zijn dikwijls schoo- 

 ner dan de werkelijkheid. Gevoelig voor het schoone der natuur en bedeeld met 

 eene zeldzame dichterlijke welsprekendheid, heeft Wilson in zijne beschrijvingen 

 dikwijls het eenvoudige tot een xbetooverend schoon" verheven, omdat dat een- 

 voudige op hem een betooverenden invloed had. Zijne schilderingen zijn dan ook 

 dikwijls meer ontboezemingen zijner gevoelens, dan wetenschappelijke beschrijvingen. 

 De Spotlijsters, welke ik heb te hooren gekregen, hadden allen ongeveer de- 

 zelfde soort van zang; hun geluid was steeds in één en denzelfden toonaard, en 

 bij den een al even grillig als bij den ander. Eerst slaan zij aan met eenige snel 

 opvolgende, zuiver klinkende stacatds, houden dan eenige seconden stil, en ver- 

 volgen met een zacht, regelmatig gezang, min of meer naar dat van den Nachtegaal 

 gelijkende; daarop laten zij een onaangenaam, krassend geluid hooren, een geluid 

 dat ons aan de nachtelijke concerten onzer huiskatten herinnert; dit herhalen zij 

 eenige malen, waarna een krachtige, rollende, min ol meer nachtegaalachtige 

 strophe wordt aangeheven, dat wederom gevolgd wordt door het kattenge- 

 schreeuw of door een schel: vkuriek-kwiek" ; dan weder een lijsterachtig, zacht 

 gefluit, dat soms nog dooreene opvolging van harde, scherpe syllaben, luidende 

 als: %tjeg-ch-ch~ch-err-r-r", wordt afgewisseld, en zoo gaan zij onvermoeid voort, 

 steeds variërende, dartele en grillige, regelmatige en wilde, zachte en scherpe, 

 liefelijke en onaangename geluiden voortbrengende. Hoewel sommige toonen min of 

 meer met die van andere zangvogels overeenkomen, heb ik mij toch nooit van hun 

 zoogenaamd spotten of nabootsen kunnen overtuigen ; wel heb ik dit van Papegaaijen, 

 Raven, Gaaijen, Spreeuwen en Goudvinken in gevangen staat gehoord, maar nog 

 nooit van den Spotlijster, niettegenstaande de herhaaldelijk aangewende pogingen 

 om hem een voorgefloten toon of geluid te doen herhalen. Hiermede wil ik echter 

 volstrekt niet bestrijden, dat er voorwerpen kunnen bestaan, die een of ander 

 gekras, het kraken eener deur, het blaffen of huilen van den hond, of andere onaange- 

 name geluiden kunnen nabootsen ; immers de Spotlijster is van nature zeer oplettend en 

 bezit een zeer buigzaam stemorgaan, waardoor hij bijna alle bekende vogelgeluiden tot 



