deze soort eigen, zijn de eijeren te herkennen, zoodat men, zonder de ouden te 

 hebben gezien, onmogelijk kan uitmaken, tot welke soort het broeisel behoort. In 

 de meeste nesten echter ontbreekt de klei of de koemest, welke door de Merel 

 als hechtmiddel wordt gebezigd. Daarbij nestelt laatstgenoemde nimmer op of tus- 

 schen rotsen, hetgeen de Beflijster dikwijls doet. Daar echter ledige nesten in den 

 winter gemakkelijk te vinden, en Mereleijeren even gereedelijk te verkrijgen 

 zijn, gebeurt het soms, dat de naturalist een nest van de Beflijster met eijeren 

 van de Merel koopt. 



De zang der Beflijster is niet zoo eentoonig, doch ook niet zoo helderluidend 

 als die der Merel ; ook zijn de strophen meer verlengd. Dikwijls zingt zij even 

 aanhoudend als de Zanglijster, welke zij gewoonlijk tracht te overschreeuwen, 

 zoo deze zich in hare nabijheid laat hooren. 



In het najaar vliegen deze Lijsters in troepjes van drie a tien, vermengen 

 zich gedurende den trektijd met andere soorten, en worden meestal in strikken 

 of, zoo als in Duitschland, op de lijsterbanen gevangen. 



Het zijn zeer aardige kooivogels, veel opgeruimder en levendiger dan de Me- 

 rel , doch in het begin even schuw en onhandelbaar. De meesten gewennen zich 

 echter gemakkelijk aan de gevangenschap, eten veel, zingen weinig of in 't ge- 

 heel niet, maar vertoonen meer verstand en oplettendheid, dan eenige andere Lijs- 

 tersoort. Men voert deze soort met broodkruimels , geschrapte wortelen en ge- 

 kneusd hennepzaad, in ongeveer gelijke verhouding dooreengemengd. Pas gevan- 

 gen voorwerpen geve men fijngehakt vleesch en ei of wat versche of gedroogde 

 miereneijeren onder het voedsel. Even als alle verwante soorten, leven zij hoofd- 

 zakelijk van bezien, slakken en spinnen, zoodat zulk voedsel hun ook in de kooi 

 steeds zeer welkom is. 



Men houdt ze in eene donkere kooi, gelijk die, welke gewoonlijk voor de 

 Merel gebezigd wordt. 



