DE KOOBBOKST-TAPUIT. 



SAXIGOLA RUBICOLA. 



De Tapuiten naderen door hunne vormen en bewegingen, zoowel de Zangers 

 (Sylviae) als de Rotslijsters (Petrecinclae). Men kan ze voorts in twee afdee- 

 lingen splitsen, namelijk, in die soorten, welke op takken leven, en in de 

 andere, welke zich voornamelijk op den grond ophouden. De soorten der 

 eerste afdeeling herinneren aan de Sylviae en aan den Winterzanger (Accentor), 

 die der tweede daarentegen komen meer de Rotslijsters en de Waterspreeuwen 

 nabij ; zij springen en loopen op den grond en komen slechts zelden op 

 takken, terwijl de eerstbedoelde soorten meestal in heesters vertoeven, en als 

 zij zich op den grond bewegen, niet loopen, maar behendig voorthuppelen. 



In Nederland vinden wij van beide afdeelingen twee soorten; van de eerste 

 de hier afgebeelde soort en het zoogenaamde Paapje (S. rubetra); van de tweede, 

 de op den grond levende, den Gewonen Tapuit (S. oenanthé) en den Blonden 

 Tapuit (S. stapazina). 



De hier afgebeelde wordt vooral in de heide, op droogen grasgrond of in 

 groote bebouwde vlakten menigvuldig aangetroffen; zij houdt zich ook gaarne 

 tusschen steenen op, waarom de Engelschen haar Stone-chat noemen. 



Zij bewoont bijna geheel Europa en een groot gedeelte van Azië, en 

 overwintert in Zuid-Europa, in Noord- en zelfs in Midden-Afrika, beneden den 

 equator. Daar echter is zij zeldzaam, ofschoon de verwante soort (S. rubetra), in 

 Gambië herhaaldelijk is waargenomen en door mij zelven op Prinsen-eiland gescho- 

 ten is. Eene verwante soort, S. torquata, leeft in Oostelijk Afrika en Madagascar. 



Niet al de voorwerpen, die in Europa worden aangetroffen, trekken 's win- 

 ters naar het Zuiden; althans in het Zuiden van Frankrijk en in Engeland kan 

 men ze ook gedurende den geheelen winter vinden. Hier te lande komen zij in 



