April en zij verlaten ons weder in October; zij komen gepaard en vertrekken in 

 troepjes, elk uit eene familie bestaande. Het zijn zeer behendige, levendige diertjes; 

 steeds zijn zij in beweging, doch zelden vertoonen zij zich boven in de boomen; 

 gewoonlijk blijven zij laag bij den grond, waardoor zij dan ook soms lang onop- 

 gemerkt blijven. 



Zij broeijen tweemaal gedurende den zomer. Hun 'vrij slordig bewerkt nest 

 ligt gewoonlijk in eene holte van den grond, meestal tusschen gras, nabij heggen, 

 steenen of alleenstaande heesters; het wordt, al naar gelang van omstandigheden 

 of localiteit, uit verschillende materialen, zoo als grashalmen, pluizen, mos enz., 

 vervaardigd, doch het hoofdbestanddeel is steeds gras, terwijl voor het binnenwerk 

 veeren, wol of haar gebruikt worden. De eijeren zijn, in verhouding tot den vogel 

 vrij groot; ook zijn zij ronder aan de stompe zijde en iets puntiger, dan die 

 van andere kleine Zangers. Men vindt ze in verschillende tinten; zoo b. v., in een 

 en hetzelfde nest, blaauwgroene ongevlekt, en licht bleekblaauwe met een duidelijken 

 krans van roode vlekken. De meeste eijeren dezer soort zijn bleekblaauwgroen met 

 kleine roode vlekjes aan de stompe zijde. Het wijfje broeit in dertien a veertien 

 dagen hare eijeren uit, en is eene zeer trouwe broeister, zóó zelfs, dat men haar eer- 

 der zou vertrappen, dan dat zij zou opvliegen. Het gebeurt dan ook dikwijls, dat 

 landarbeiders onder het maaijen het nest niet bespeuren vóórdat het door de 

 zeis is vernield, en soms ook het wijfje gedood wordt. 



De kleuren van het wijfje en van de eenjarige jongen zijn fletser. Zij hebben 

 geene rosse borst en geen zwarten kop ; ook zijn zij minder donker op de boven- 

 deelen en over het geheele ligchaam meer gestreept en gevlekt, dan het mannetje. 



Het mannetje heeft een zachten, rammelenden zang, eenigzins gelijkende naar 

 het getwitter der Zwaluwen, doch korter van duur en met langer gerekte toonen; 

 nogtans zijn het geen fameuse zangers, al laten zij zich soms ook 's nachts 

 hooren. 



Het voedsel dezer vogeltjes bestaat hoofdzakelijk uit insecten, die op den 

 grond of tusschen gras leven, zoo als oorwormen (Forficula) en vooral vele 

 Oniscus asellus; rupsen en kleine spinnen verslinden zij in menigte. Zij eten ook 

 kleine zachte zaden, doch geen bezien. 



Daar deze vogeltjes vrij tam van aard zijn, worden zij gemakkelijk gevan- 

 gen. In de kooi leven zij soms zeer lang, doch het kost veel moeite, hen aan den 

 gevangen staat te gewennen, zelfs al geeft men hun alleen insectenvoeder. Ik 



