heb verscheidene malen getracht, ze als kooivogels te houden, doch de meesten 

 stierven binnen twee dagen, en vooral de mannetjes bezwijken spoedig. Gedurende 

 dezen zomer heb ik er een in eene groote kooi; ik voed het met gehakt vleesch 

 en ei, nu en dan met wat miereneijeren. Het zingt niet; slechts éénmaal, toen 

 het uit de kooi ontsnapt was, liet het, huppelende op den grond, een scherp 

 tèk-dèk hooren. In den afgeloopen winter werden er twee nabij Londen gevangen; 

 beide zijn tot nu toe in het leven gebleven. Voorts heb ik eene bijzondere, isabel- 

 kleurige variëteit te zien gekregen, welke omstreeks denzelfden tijd in het Zuiden 

 van Engeland geschoten was. 



