HET PAAPJE. 



SAXICOLA RUBETRA, 



Dit vogeltje, de kleinste der beide op boomen levende Tapuiten, komt in 

 de meeste streken van ons land slechts zeldzaam voor en blijft ook meestal onopge- 

 merkt, daar het bij voorkeur op plaatsen vertoeft, die weinig of niet door den 

 mensch worden bezocht. Hoog in de lucht of boven in de boomen komt het 

 nooit; het leeft op den grond tusschen lage planten en in heesters, en 't aller- 

 liefst te midden van hoog gras, een weelderigen plantengroei en op een zachten 

 mosrijken grond. Het bewoont de gematigde en zuidelijke streken van ons wereld- 

 deel, trekt zeer ver zuidwaarts lot in Afrika, doch is gedeeltelijk een standvogel 

 in Spanje en het overige Zuiden van Europa. Men heeft het ook 's winters in het 

 Zuiden van Engeland waargenomen, althans indien men zich niet in de identiteit 

 vergist heeft; want na den broeilijd zijn de jonge voorwerpen zeer gelijk aan 

 de wijfjes en jongen der vroeger beschreven soort (S. rubicola), die steeds 

 's winters in Engeland voorkomt. Over het algemeen komen beide soorten, ook 

 wat levenswijze, zang, nest en eijeren betreft, al heel wel met elkaêr overeen, 

 ofschoon toch het Paapje minder, de Roodborst-Tapuit meer algemeen in de 

 heide wordt aangetroffen. 



Nest en eijeren van het Paapje zien er evenzoo uit als die der straks ge- 

 noemde soort, doch de eijeren zijn slechts iets kleiner. Alleen het wijfje broeit en 

 wordt gedurende het broeijen door het mannetje gevoerd. Gewoonlijk — en dit 

 is bij de eerstbeschreven soort niet het geval — strekt zich een gang, die soms 

 ellen lang is door het gras naar het nest uit, even als eene overdekte loopgraaf; of 

 nu deze gang opzettelijk door den vogel wordt aangelegd, ten einde tot bescher- 

 ming van het nest te strekken, dan wel of hij van zelf gevormd wordt doordien 

 de ouden zich steeds in eene en dezelfde rigting naar het nest begeven en zich 



