DE ROODSTAART-TUINZANGER. 



SYLVIA PHOENIGURA. 



Van alle kleine Zangers, die in onze tuinen komen, is het hier afgebeelde 

 vogeltje zeker de algemeenste soort; het heeft dan ook, al naar de provinciën en 

 streken, die het bewoont, verschillende benamingen gekregen, zoo als: Zomer- 

 Roodborst, Muurnachtegaal, Muurzanger, Gekraagde Roodstaart, Bonte Roodstaart, 

 Zomerzanger, Bonte Zanger enz. Ik heb het Roodstaart-Tuinzanger genoemd, in 

 tegenstelling van de tweede soort (S. tythis) , welke uitsluitend de steden bewoont 

 en minder in tuinen komt. 



De Roodstaartjes vormen eene op zich zelf staande groep , waarvan in ons land 

 slechts twee soorten voorkomen. Zij behooren tot de familie der Zangers (Sylvia), 

 van welke zij het ondergeslacht Ruücüla uitmaken. 



Er bestaan slechts weinig soorten van Roodstaartjes, en de bekende soorten 

 verschillen niet aanmerkelijk in kleur. Zij wijken van de eigenlijke Zangers af 

 door hun langen voetwortel; hunne pooten zijn namelijk van dunne teenen en 

 scherpe nagels voorzien, en hun voetwortel is met één schild, niet met eene ge- 

 heele rij schilden bedekt, waardoor zij tot de Nachtegalen en de Roodborstjes 

 overhellen, ofschoon bij de laatstgenoemden de poolen zwaarder en krachtiger zijn. 

 Ruticüla beteekent eigenlijk „Roodstaart"; bij alle bekende soorten trekt dan ook 

 de staart min of meer naar het roode, hetgeen mede tot kenmerk van het onder- 

 geslacht strekt. 



De Gewone soort, de Roodstaart-Tuinzanger, komt hier te lande in de eerste 

 dagen van April. De mannetjes komen iets vroeger dan de wijfjes. Kort na hunne 

 aankomst paren zij, en het wijfje begint reeds in 't begin van Mei te broeijen. 

 Het koude jaargetijde brengen zij in Noord-Afrika en Zuid-Europa door. 



Er bestaat een aanmerkelijk verschil in kleur tusschen de beide seksen: het 



