„tèk-tèk" en roept dan even daarna weder „fuu-iet, fuu-iet, tèk-tèk"; de Vink 

 daarentegen herhaalt schielijk achtereen „fu-iet, fnwiet, fuwiet" , enz. De wijfjes 

 roepen zelden anders dan „tèk-tèk". Gedurende den broeitijd zingt het mannetje 

 schier onophoudelijk, doch na de eerste helft van Augustus hoort men weinig 

 meer dan zijn gewoon geroep. 



Deze vogeltjes zijn, mits zij niet verontrust worden, zeer mak, komen digt 

 bij woningen, als tuinhuizen, enz., zetten zich in de vensters neer en hebben 

 over 't algemeen in hunne geaardheid wel wat van de Roodborstjes; zij 

 komen dikwijls op den grond, springen er behendig voort en wippen gedurig 

 met den staart; en als de wijfjes zich op den grond bewegen, hebben zij dermate 

 het uiterlijk van den Nachtegaal, dat men ze op het eerste gezigt daarvoor houden 

 zou. Men kan deze vogels, in algemeenen zin, het best met de Roodborstjes ver- 

 gelijken, olschoon zij in hunne bewegingen levendiger en vrolijker zijn. 



Daar zij digt bij de huizen komen en gewoonlijk weinig schuw zijn, kan 

 men ze gemakkelijk vangen, door paardenharen strikjes rondom de nesten te 

 plaatsen ; in strikken met lokaas wordt men hen weldra meester ; ook in knip- 

 kooijen, even als op de lijmstokken, vangt men ze spoedig. 



De jongen zijn de eerste weken na het uitvliegen zóó mak, maar ook zóó 

 onvoorzigtig, dat zij dikwijls de prooi van katten en roolvogels worden; meer 

 dan eens ving ik ze door middel van een paardenharen lusje, aan een wilgentak 

 bevestigd; ik naderde ze namelijk voorzigtig van achteren, en trok het lusje be- 

 hendig over hun kop. Deze wijze van vangen, hoe moeijelijk zij ook schijne, 

 laat zich gemakkelijk toepassen, daar de vogels over 't algemeen geen vrees koes- 

 teren voor een langen boomtak en gewoonlijk niet zoo dadelijk begrijpen, dat die 

 stok in verband met den vogelaar staat; zij letten eigenlijk meer op den persoon, 

 die hun den strik spant, dan wel op den strik zelf, en deze vangst vereischt dan 

 ook maar alleen bedaardheid en voorzigtigheid. 



Men kan deze vogeltjes zeer goed in het leven houden, wanneer men ze in 

 den nazomer vangt, en in de eerste dagen met insecten voert; later wennen zij 

 zich spoedig aan het bij de Kwikstaarten opgegeven voedsel, en in het najaar 

 kan men hun wat bezien geven. Daar het trekvogels zijn, dient men ze 's winters 

 binnenshuis te houden. 



