sen mannetjes der twee soorten spoedig herkent, zijn toch de jongen slechts 

 door naauwkeurige vergelijking van elkander te onderscheiden. Men noemt de hier 

 afgebeelde soort ook de Tjif-tjaf of Tchif-tchaf en de andere Ph. {trochüus) den 

 Fitis; daar echter deze beide benamingen in onze taal moeijelijk kunnen worden 

 opgenomen, heb ik de eerste soort Lentezanger en de tweede Zomerzanger ge- 

 noemd, daar toch beiden Zangers zijn, waarvan de eene vroeg, de andere later 

 in de lente zich laat hooren; de eerste zingt namelijk van het begin van April tot 

 het einde van J ulij , de tweede van het laatst van April, of het begin van Mei, 

 tot het einde van Augustus. 



In verschillende provinciën van ons land noemt men de beide soorten ook 

 Taaimannetje, Kersendiefje, Meizangertje, en zeker zullen de landlieden voor deze 

 vogels nog wel meer benamingen hebben, welke wij echter thans niet allen weten 

 op te sommen en die trouwens aan bepaalde localiteiten eigen zijn. 



Het verschil tusschen de Ph. trochüus en de Ph. ruj'a bestaat in het volgende: 

 De hoofdkleur van eerstgenoemde is grijsachtig olijfgroen op de bovendeelen, met 

 een geelachtig streepje boven het oog; geelachtig wit of ilets geel aan de onder- 

 deden, met eenige gele veertjes aan de onderzijde der vleugels; de poo ten bruin- 

 achtig, de bek graauw, aan den wortei geel. liij de hier afgebeelde (Ph. ruf'a) 

 trekken de kleuren van de bovendeelen meer naar het rosse, en zijn de onder- 

 deelen, even ais het streepje boven het oog, iets donkerder, meer isabelkleurig 

 en minder citroengeel; de pooten zijn donkerbruin, bijna zwart, en de bek iets 

 donkerder dan bij de Ph. trochüus. 



Dit vogeltje komt ons in het begin van April bezoeken, meestal eenige dagen 

 vroeger dan de Tuinzangers en Roodstaartjes. Kort na hunne aankomst paren zij, 

 en in de eerste dagen van Mei beginnen zij den nestbouw; het nest ligt in hees- 

 ters of struiken, niet hoog boven den grond, soms ook in distels, tusschen het 

 hooge gras. Het is rond ol ovaal, ter grootte ongeveer van eene mansvuist, en 

 heeft den ingang op zijde. Uitwendig is het uit lange, dunne, plantaardige draden, 

 namelijk droog gras en dunne worteltjes, zamengesteld, welke met doode blaadjes 

 en mos dooreengeweven zijn, en inwendig is liet hoofdzakelijk met veeren be- 

 kleed. Gewoonlijk broeit ieder paar tweemaal (de tweede maal tegen het einde 

 van Junij). Elk broeisel bevat vijf a zes eijeren, iets grooter dan die van den 

 Sluiper, en geelachtig wit van kleur, met eenige kleine, donker purperroode vlek- 

 jes. De jongen worden met kleine insecten opgevoed en verwijderen zich, zoodra 



