bij al de hier te lande voorkomende , en waarschijnlijk ook bij alle overige bekende 

 soorten, hetzelfde is, en van welk geluid dan ook de naam «Pieper" is afgeleid. 

 Dit geroep laat hij gewoonlijk alleen onder het vliegen, den zang daarentegen voor- 

 namelijk gedurende de ochtenduren hooren. Daar echter die zang zeer zacht luidt 

 en vrij kort duurt, gaat hij meestal onder het meer doordringend gefluit van 

 andere in de nabijheid zijnde vogels verloren; na Junij of het begin van Julij hoort 

 men hem zelden meer. 



De Boompieper is in zijn zomerkleed een weinig blanker aan de onderdeelen, 

 en heelt dan een meer duidelijken witten band over de vleugels, dan na den herfst- 

 rui. De seksen verschillen niet in kleur , doch het wijfje is gewoonlijk veel kleiner. 

 De jongen zijn in hun eerste vederkleed een weinig bruiner en meer duidelijk ge- 

 streept, dan de ouden. Alle Piepers ruijen tweemaal 'sjaars: de eerste maal in 

 Maart, de tweede maal in September of vroeger. De voorjaarsrui duurt gewoonlijk 

 niet langer dan drie a vier weken, en alsdan worden voornamelijk de kopveêren, 

 vleugel- en staartpennen, alsook de vleugeldekveêren, vernieuwd, terwijl gedu- 

 rende den najaarsrui de borst- en rugveêren verwisseld worden. De jongen van het 

 tweede broeisel ruijen niet vóór hun tweede levensjaar. 



Deze vogels bouwen hun nestje op den grond, onder heggen of tusschen 

 gras, nabij de wortels van groote boomen. Het is zeer moeijelijk, het nestje 

 te vinden, daar zij het met bijzonder veel overleg op een verborgen plekje 

 aanleggen en bij hun gaan en komen de meeste omzigtigheid in acht nemen : zij 

 maken namelijk, even als de Leeuwerik, steeds een omweg en loopen eerst eenige 

 schreden tusschen het groen over den grond, alvorens op te vliegen, terwijl 

 zij bij den terugkeer ook op eenigen afstand van het nest neerkomen en het dan 

 even behoedzaam naderen. Als bouwstoffen voor het nest bezigen zij in- en uit- 

 wendig allerlei plantenvezels , welke zij zeer slordig in elkaêr vlechten. Het nest 

 zelf is vrij plat van vorm en betrekkelijk klein. De 4 a 5 eijeren zijn dikwijls 

 in kleuren en teekening niet aan elkaêr gelijk: zij variëren, wat de grondkleur be- 

 treft, van roodachtig grijs tot blaauwwit en zijn, nu eens meer, dan weder 

 minder, met kleine, donkere, doch soms naauwelijks zigtbare, streepjes en vlek- 

 jes bedekt. Zij worden, alleen door het wijfje, in dertien dagen uitgebroeid. Even 

 als bij de meeste op den grond broeijende Zangers (Kwikstaarten, Leeuwerikken, 

 Tapuiten) het geval is, zijn de jongen spoedig in staat, het nest te verlaten, en 

 is de tijd, die voor hunne opvoeding vereischt wordt, nagenoeg gelijk aan dien, 



