DE GEOOTE GELE KWIKSTAAKT. 



MOTAGILLA SULP11UREA. 



Deze vogel, dien men ook, overeenkomstig zijn wetenschappelijken soortnaam, 

 Zwavelgelen Kvviks taart noemt, is hier te lande de minst algemeene der drie ver- 

 schillende soorten. Hij bewoont Midden- en eenige streken van Noord-Europa en 

 is in eenige Zuid-Europesche landen een standvogel. De meer Noordelijk broeijende 

 voorwerpen trekken naar het Zuiden van Europa en naar Noord-Afrika ; sommige 

 echter blijven rondzwerven en worden dan 's winters hier te lande opgemerkt; 

 men kan ze dan in de felste koude, tot vlak bij de tuinhuizen, langs de slooten 

 zien loopen. De bewering, dat zij hier slechts toevallig zouden voorkomen, is 

 onjuist; dat men ze weinig ziet, is mogelijk en zeer verklaarbaar ook: de meeste 

 ornithologen toch zijn 's winters niet zeer geneigd, in de koude, kale natuur waar- 

 nemingen te doen. Den Grooten Gelen Kwikstaart kan men alle winters , en dikwijls 

 ook 's zomers, te zien .krijgen. Zijn meer eentoonig winterkleed veroorzaakt echter, 

 dat men hem gemakkelijk over 't hoofd ziet of wel voor de Witte (of Gewone) 

 soort houdt, ofschoon er tusschen beide soorten nog al aanmerkelijk verschil 

 bestaat. 



De Kwikstaarten dragen over 't algemeen in verschillende landen zeer uiteen- 

 loopende namen, en dit is ook wel eene der redenen, waarom men de soorten 

 onderling verwart. De Franschen noemen ze Bergeronnettes en Lavandières ; in de 

 eene streek heeten de Gele Lavandières, in de andere weder Bergeronnettes; dit- 

 zelfde is met de Witte het geval. Hochequeues zijn Kwikstaarten in algemeenen 

 zin. In eenige Fransche departementen wordt de Gewone soort Lavandière, de 

 kleine Bergeronnette printanière, en de Groote Gele Bergeronnette jaune of alleen 

 Bergeronnette genoemd. Brehm zegt, dat in Spanje de Gewone of Witte soort 

 Lavadera (Waschvrouw) en de Groote Gele Pepita genoemd wordt. Op Madeira, 



