waar laatstgenoemde een standvogel is, heet hij Lavadeira amarella (Gele Wasch- 

 vrouw). In Engeland noemt men hem Gray wagtail (Grijze Kwikstaart); de Kleine 

 soort (Mot. (lava) komt daar te lande slechts op den trek en wordt er door eene 

 standvastige variëteit, Bay's wagtail (Mot. Rayi of Mot. campestris), vervangen. In 

 Nederland wordt de Kleine soort ook wel Koevinkje, en de Groote ook Winter- 

 Kwikstaart genoemd. In de wetenschap heet de Kleine ook Budytes flava, en de 

 Groote ook Mot. boarula. Het voornaamste verschil tusscheri beide Gele soorten 

 bestaat hierin, dat de eerste (Motacilla of Budytes flava) een korten staart, meer 

 ronden kop, langere teenen, maar kortere voetwortels en een langen regten na- 

 gel aan den achterteen heeft. De tweede soort (de hier afgebeelde) is zeer duidelijk 

 te onderscheiden aan zijn slanken vorm, zijn langen staart, het meerdere wit aan 

 de staartpennen en, in den zomer, aan zijne zwarte keel. In het winterkleed 

 ontbreekt het zwart aan de keel, en is het geel der onderdeelen fletser, terwijl 

 bovenkop en rug minder grijs zijn, en meer naar het olijfgroene of bruine 

 trekken. In het winterkleed zijn de seksen bijna niet te onderscheiden, doch 

 des zomers is er meer verschil op te merken, namelijk, doordien het wijfje geen 

 zwart aan de keel heeft. 



De jongen hebben, tegen den tijd dat zij het nest verlaten, bijna dezelfde 

 kleuren als de ouden in hun winterkleed, maar zijn rosser aan krop en borst, 

 hebben minder zwart aan de vleugels en een veel korteren staart. De overgang 

 van zomer- tot winterkleed, bij de ouden, geschiedt door ruijirig, die van winter- 

 tot zomerkleed gedeeltelijk door afvverping van doode of versleten veeren, gedeel- 

 telijk door verkleuring aan de veeren zelve. (Ditzelfde geldt ook voor de Gewone 

 soort (Mot. alba). Daar echter bij de beschrijving van deze laatste eene stelfout 

 over het hoofd is gezien, gelieve de lezer hierop zijne aandacht te vestigen.) 



De Groote Gele Kwikstaart heeft nog dit eigenaardige, dat hij in bergachtige 

 streken nabij rivieren, watervallen en stroomen leeft, waar de Kleine soort slechts 

 zelden gevonden wordt. 



Deze vogel broeit tweemaal, namelijk, tegen het einde van April of het begin 

 van Mei, en in Junij. Het nest ligt tusschen steenen langs den waterkant, onder 

 uitstekende wortels van boomen, of in naden en scheuren van in het water 

 staande muren, soms ook langs de oevers in gaten, waarin vroeger andere vogels 

 genesteld hebben; het wordt uit worteltjes, mos en halmpjes zamengesteld en van 

 binnen met veeren, pluis en haar bekleed. Elk broeisel bevat vier a vijf eijeren 



