droog gras, doode bladeren en mos gemaakt, van binnen soms met veeren belegd, 

 meestal eenigzins afgeplat en derwijze onder drooge bladeren en mos verborgen, 

 dat men het niet gemakkelijk ontdekt. Het bevat vier of vijl' eijeren, aanmerkelijk 

 kleiner dan die van den Akkerleeuwerik, vuilwit, eenigzins naar het groene 

 trekkende, en over de geheele schaal overvloedig van kleine, graauwe vlekjes 

 voorzien; zij zijn van die der genoemde soort te onderscheiden, doordien de 

 vlekjes veel kleiner en meer gelijkmatig verdeeld zijn. 



De broeitijd vangt in het laatst van April of het begin van Mei aan ; in veertien 

 dagen zijn de eijeren uitgebroeid; de jongen worden door beide ouden met kleine 

 wormpjes grootgebragt en zijn spoedig volwassen; nadat zij het nest verlaten heb- 

 ben, slapen zij nog onder de vleugelen der moeder en worden zij door beide 

 ouden nog eenigen tijd gevoerd, meestal totdat de eijeren van het tweede broeisel 

 gelegd worden. 



De zang van het mannetje is kort, vergeleken bij dien der Gewone soort; 

 zijn stemgeluid is echter veel krachtiger, en nadert wel het meest dat van den 

 Nachtegaal; de toonen, die hij voortbrengt, zijn zóó zuiver, helder en vol van 

 melodie, dat hij, ais kamervogel, den Gewonen Leeuwerik verre overtreft. Het is 

 zeer opmerkelijk, dat twee in kleur zoo zeer verwante vogelsoorten een zoo geheel 

 verschillenden zang hebben; de Akkerleeuwerik namelijk stijgt* reeds vóór zonsopgang, 

 zingende omhoog; onvermoeid jubelt hij door, en zelfs wanneer hij voor het oog reeds 

 lang verdwenen is , hoort men nog zijn morgenlied. De Boschleeuwerik echter zingt 

 soms 'snachts ; en men hoort hem in den vroegen ochtend weinig. Hij stijgt naar boven, 

 doch na eenige oogenblikken ziet men hem al zingende omlaag fladderen ; hartstogtelijk 

 loopt hij over den grond , schiet gedurig zingende vooruit , maar houdt zijne krach- 

 tige toonen slechts eenige minuten aan, zwijgt dan plotseling, en schijnt eenigen 

 tijd noodig te hebben om uit te rusten, doch begint dan weer even krachtig als te 

 voren. Hij zingt minder, niet zoo lang achtereen, niet zoo laat in het jaar, als de 

 andere soort, maar overtreft, door den zuiveren klank zijner toonen, de meeste 

 inlieemsche zangvogeis. Ofschoon hij met den Nachtegaal, wat zang betreft, moei- 

 jeiijk kan wedijveren, heeft hij toch op dezen voor, dat men hem gemakkelijk in 

 de kooi kan houden, omdat zijn natuurlijk voedsel even goed uit zaden als uit 

 insecten bestaat. In vrijheid voedt hij zich met allerlei zachte zaden, kleine be- 

 zien, wormpjes, rupsen, spinnen en kleine slakjes. Tegen den trektijd (September 

 tot November) eet hij zelden iets anders dan zaden. 



