DE SNEEUWGORS. 



EMBERIZA NIYALIS. 



Deze vogel, die ons in het najaar op den trek komt bezoeken, is door zijn 

 vorm eenigzins verwant aan de reeds beschreven IJsgors. Volgens latere schrijvers, 

 behoort hij, met de IJsgors, tot een van de Emberizae verschillend geslacht, name- 

 lijk dat van Plectrophanes. 



Hier te lande ziet men deze vogels hoofdzakelijk op de vogelmarkten der 

 groote steden, waar zij dan meestal onder den naam van Zeeputters of Sneeuw- 

 putters te koop worden aangeboden; men noemt ze ook Dubbele Kneuen, en de 

 vogelhandelaars geven hun dikwijls nog andere namen, zoo als Noordsche Vink, 

 Noordsche Kanarievogel enz. 



De Sneeuwgors bewoont Noord-Europa, en vele voorwerpen trekken in het 

 najaar naar de gematigde streken van dit werelddeel, om er te overwinteren; dit 

 zijn in den regel de jongen van denzelfden zomer, want de ouden zijn gewoon- 

 lijk standvogels. 



De Sneeuwgors draagt, naar mate van het jaargetijde, een in kleur verschil- 

 lend vederkleed. De seksen bieden, behalve in den zomer, weinig onderscheid in 

 kleuren aan. De hoofdkleur van het mannetje, in zijn zomerkleed, is wit; de 

 rugvederen zijn zwart met witte zoomen; de schoudervederen zwart; de drie eerste 

 kleine en al de groote vleugelpennen zwart met witte zoomen; de twee buitenste 

 staartpennen zijn geheel, de derde gedeeltelijk wit; de overige middelste zwart 

 met witte zoomen; de stuit wit, de bek blaauwgrijs en de pooten zwart. Het 

 wijfje gelijkt op het mannetje, maar hetgeen bij laatstgenoemde zwart is, wordt 

 bij haar door donkerbruin vervangen; haar bovenkop en wangen warden nimmer 

 zoo wit, als die van het mannetje, maar trekken steeds naar het roestkleurige 

 en de snavel is geel even als bij het mannetje in den winter. 



