vangen; gewoonlijk ziet men ze ook mei de Keepen en Vinken in gezelschap. 



Aan gevangenschap gewend zijnde beginnen zij reeds vroeg in het voorjaar 

 te kwelen, ofschoon de meeste vogelliefhebbers meenen, dat zij in de kooi in 

 het geheel niet zingen. Als men ze in eene groote kooi oi' volière laat, komen 

 zij meer op den grond dan in de takken. Ze huppelen behendig eenige oogen- 

 blikken, loopen daarna als een leeuwerik en staan op eens weer stil. Meestal doen 

 ze eerst eenige groote sprongen alvorens ze beginnen te loopen. 



De in het najaar gevangen voorwerpen zijn bijzonder zwaar en vet, om welke 

 reden men ze dikwijls onbarmhartig doodt, om bij de even ongelukkige Vinken 

 aan de rist geregen te worden. 



Men voedt ze het best met gierst, hennepzaad en wit zaad; ook pikken 

 zij gaarne de zaadjes van aardbeziën af. In verhouding tot hunne grootte, gebruiken 

 zij veel voedsel. Zij woelen zich gaarne in het zand, en pikken daarvan aanzien- 

 lijke hoeveelheden op ; ook houden zij veel van een bad. In gevangenschap behou- 

 den zij doorgaans dezelfde kleuren, welke zij hadden toen men ze ving, zoodat 

 zij alsdan geen zomer- of winterkleed krijgen , maar eenvoudig bruin blijven. 



