DE GRAAUWE GORS 



EMBERIZA MILIARIA 



Men noemt dezen vogel ook Gierstkneu, in tegenoverstelling van de Geelgors 

 of .Haverkneu. Beide Gorzen, ofschoon tamelijk verschillend in grootte en kleur, 

 vertoonen toch dezelfde eigenschappen en gewoonten, leven in dezelfde streken 

 en zingen nagenoeg denzelfden zang. Beiden zijn even schuw, dom en vreesachtig. 



Wat de kleur betreft, is de Graauwe soort de eenvoudigste aller Gorzen. 

 Zomer ol winter, oud of jong, mannetje of wijfje, altijd is zij graauw en, zeer 

 opmerkenswaardig, de eenrge soort, waarbij de seksen een geheel gelijkvormig 

 vederkleed dragen. Wel is waar zijn de mannetjes gedurende den zomer iets brui- 

 ner, en hebben de jongen wat meer geel aan de onderzijde, dan de ouden, doch 

 steeds blijven zij onaanzienlijke, graauw gekleurde vogels. Even als van den Veld- 

 leeuwerik , waarop zij in kleurteekening zeer veel gelijkt , vindt men ook van deze 

 vogelsoort verschillende van het klimaat afhankelijke variëteiten ; zoo b. v. zijn de 

 in het Zuid-Oosten van Europa levende voorwerpen kleiner en veel grijzer, dan 

 hunne hier te lande wonende soortgenooten. 



Omstreeks het einde van April begint de broeitijd dezer vogels. Hun nest 

 bouwen zij op den grond, onder heggen, tusschen hoog gras of brandnetels ; het 

 wordt uit gras en wortels zeer hecht en degelijk zaamgesteld en met mos en 

 paardenhaar gevoerd. Hunne eijeren zijn zeer verschillend in kleur, vorm en grootte; 

 de meeste komen met die der Geelgors vrij wel overeen, doch zijn grooter; men 

 vindt ze echter ook geheel wit, met zeer dunne donkerbruine haaltjes en vlek- 

 jes, of wel donkergraauw met vele zwarte en purperkleurige vlekjes. 



De zang dezer Gors is nog eenvoudiger dan die der Haverkneu ; de toonaard 

 is lager , de toonen en syllaben onderscheiden zich alleen hierdoor , dat de laatste 

 verhoogde noot in den zang der Haverkneu ontbreekt. Deze namelijk zingt: jitsie, 



