tsie, tsie, tsie, tsie, tsie, tsie, tseet , cé" , de Graauwe Gors: tsie, tsie, tsie, tsie, 

 tsie, ter, rül-ü-ü-ü". 



Zij eet allerlei zaden ; graankorrels weet zij op even eigenaardige als behen- 

 dige wijze uit de halmen te pikken : zij nijpt namelijk met den bek de korrel aan 

 haar wortel, en drijft haar zoodoende naar buiten. Daarbij rukt zij dikwijls geheele 

 halmen uit den grond , omdat zij door hare zwaarlijvigheid niet legen de halmen 

 kan opklimmen. Vindt zij echter den stengel te vast in den grond gegroeid, dan 

 vliegt zij naar de korenaar, neemt die in den bek, daalt er mede naar den grond, 

 houdt ze daar met den poot vast, en eet ze op bovenomschreven wijze ledig; 

 zoodra zij nu weder is opgevlogen, rijst de halm weder tot zijn vorigen stand, 

 en, daar alleen de korrels, maar niet hare omhulsels, vernietigd zijn, schijnt de 

 halm nog vol en onaangeroerd. Voor zooverre bekend is, zijn er geen andere vo- 

 gels, welke op eene zoo schrandere wijze het nadeel, dat zij den landman toe- 

 brengen, weten te bedekken. 



In gevangenschap is de Graauwe Gors een zeer stille vogel. Alleen jong opge- 

 kweekte voorwerpen worden tam en vertrouwelijk. Zelden, en dan nog alleen in 

 eene ruime vollière , zingen zij ; daarenboven worden zij spoedig vet en lui , en 

 verliezen dan gedeeltelijk hunne veeren, zoodat zij niets aantrekkelijks meer bezitten. 

 Het zijn dan ook over 't algemeen de minst sierlijke en de meest onaantrekke- 

 lijke van alle kooivogels : vandaar dat men ze slechts zelden als zoodanig aantreft. 



