DE RIETGORS. 



EMBERIZA SCHOENIGLUS. 



De Rietgors bewoont Noord- en Midden-Europa. Na den broeitijd trekt zij, 

 in kleine vlugten vereenigd, naar de meer gematigde en Zuidelijke streken van 

 ons werelddeel, maar schijnt dit niet te verlaten; althans, voor zooverre men 

 zich op de waarnemingen der natuurkundige reizigers verlaten kan, is de Riet- 

 gors nog nooit in Afrika verschenen. 



Over het algemeen zijn de Gorzen, die hier te lande en in het Noorden van 

 Europa broeijen, geheel tot ons werelddeel beperkt, zoodat men ze veeleer zwerf- 

 dan trekvogels kan noemen. Bij niet al te strenge winters vinden wij dan ook de 

 Rietgors nog op dezelfde plaatsen, waar zij des zomers gebroeid heeft, namelijk, 

 nabij moerassen en met riet begroeide waterkanten. Zelfs overwinteren hier beide 

 seksen, terwijl dit bij den Gewonen Vink, die mede in de laatste jaren herhaal- 

 delijk 's winters hier te lande gezien is, in den regel alleen met de mannetjes het 

 geval is. 



Met uitzondering van Hongarije, is deze soort nergens zoo algemeen, als in 

 ons land, en wel uitsluitend in de provinciën Zuid-Holland en Zeeland. Zij be- 

 woont echter bepaalde plaatsen, zoodat wij haar hier menigvuldig, daar bijna in 

 't geheel niet aantreffen. Maar zelfs daar, waar zij algemeen is, wordt zij toch 

 niet zoo spoedig opgemerkt, als haar soortverwant, de Geelgors, en wel doordien 

 zij zich meer dan deze verschuilt, en daarenboven hare kleuren meer overeen- 

 komen met de eigenaardigheid der plaats, waar zij zich ophoudt, namelijk, langs 

 waterkanten tusschen het dorre lage hout, of in het riet nabij weilanden of wegen. 

 Men ziet ze nooit in hooge boomen, maar steeds nabij den grond; des winters 

 komen zij bij haar rondzwerven ook dikwerf in de tuinen, zelfs zeer digt bij de 

 woningen, maar mijden ook dan nog steeds die streken, waar hooge boomen zijn. 



