DE OETOLAAN. 



EMBERIZA HORTULANA. 



De Ortolaan is de minst algemeene der in Nederland levende Gorzen. Som- 

 migen noemen hem ook Vreemdeling, andere Tuinvink. 



In de meeste landen wordt hij naar zijn wetenschappelijken naam genoemd; 

 zoo b. v. heet hij in Frankrijk VOrtolan, in Engeland the Ortolan, in Italië 

 Ortolano, in Denemarken en Zweden Hortulaan en Hortulan, en in Duitschland 

 Gartenammer. 



Deze vogelsoort bezoekt ons op den trek; voor zooverre mij bekend is, broeit 

 zij niet hier te lande, wel in België. Menigvuldiger is zij in Zweden en Noor- 

 wegen. Zij broeit in bijna al de koudere Europesche landen, inzonderheid in Fin- 

 land, doch wordt gedurende het warme jaargetijde ook in het Noord-Oosten van 

 Duitschland, in Hongarije, Polen, Griekenland en Turkije aangetroffen, van waar 

 deze vogels in het najaar bij troepjes, grootendeels uit jongen bestaande, weder 

 wegtrekken. 



Die voorwerpen, welke in het Noorden van ons werelddeel den zomer hebben 

 doorgebragt, overwinteren in het Zuiden van Europa en trekken van daar, naar 

 het schijnt in oostelijke rigting, tot het Zuiden van Rusland en het gematigde 

 gedeelte van Siberië, terwijl zij, die gedurende het warme jaargetijde in 

 Midden- en Zuid-Europa hebben vertoefd, mede oostwaarts tot Palestina en 

 Abyssinië henentrekken. In Azië komt de Ortolaan tot aan het Altai-gebergte voor, 

 terwijl eene verwante soort Midden-Azië tot Japan bewoont. 



Men ziet deze vogels gewoonlijk in troepjes of gepaard ; alleen daar, waar zij 

 broeijen, houden de mannetjes zich eenigzins meer afgezonderd, en men kan ze 

 dan dikwijls op betrekkelijk zeer verren afstand van het broeijende wijfje hooren 

 zingen en kwelen. In Europa houden zij zich bij voorkeur aan de zoomen van 



