hielden, met gierst en melk voerden, en hunne bekrompen woningen 's nachts 

 verlichtten, opdat zij des te minder slapen en des te meer eten zouden. Van tijd 

 tot tijd werden zij dan gewogen, doch niet gedood vóórdal zij eene bepaalde 

 zwaarte bereikt hadden. 



In het Zuid-Oosten van Europa vangt men vele Ortolanen op den najaarstrek; 

 de meesten zijn dan reeds zeer corpulent en worden dan ook niet gemest, maar 

 onmiddellijk gedood en verzonden. Men betaalt voor dit wild ongeveer 30 cents 

 per stuk, op de wildmarkten en bij poeliers soms het dubbele van dien prijs, 

 zoodat zij voor den gastronoom een waarlijk dure maaltijd worden. Daaren- 

 boven zijn het niet altijd Ortolanen, die men voor een zoo hoogen prijs 

 bekomt; want maar al te dikwijls worden den kooper Girlgorzen en jonge Groen- 

 lingen in de hand gestopt. Ik heb zelf onder eene groote hoeveelheid geplukte 

 kleine vogels, die voor Ortolanen moesten doorgaan, Riet-, Cirl- en jonge Geel- 

 gorzen ontdekt. Het bedrog is echter voor den kenner spoedig te ontdekken, daar 

 de Ortolanen een langer en ook rooder gekleurden snavel hebben, dan de overige 

 Europesche Gorzen; ook herkent men ze aan de doorschijnend vleeschkleurige 

 pooten en den lichtgroenen oogrand. 



Als kooi- of kamervogel heeft de Ortolaan veel meer aantrekkelijks, dan de 

 meeste zijner geslachtsvervvanten ; want hij wordt spoedig mak, en het mannetje 

 zingt gedurende den geheelen zomer en soms, althans wanneer hij in de kooi 

 niet te vet wordt, ook 's winters. Zijn zang, welke over 't algemeen minder melan- 

 koliek klinkt dan die der andere Europesche Gorzen, gelijkt eenigzins naar dien 

 van de Geelgors; hel geluid ligt namelijk in denzelfden toonaard, doch hij brengt 

 de toonen meer onregelmatig en meer op zingende wijze voort, dan de Geelgors, 

 wier zang onveranderlijk uit eene en dezelfde klagende strophe bestaat. De Orto- 

 laan laat ook gewoonlijk onder zijn zang nu en dan een zacht snorrend geluid 

 hooren, en heft zijn liedje meestal met nagenoeg de volgende syllaben aan: 

 ))tzie-tzie-di-tzjoer-juug-juug-juug-tzie-tjoer, ivietwiet-ivietwiep-ziep" , de laatste syl- 

 laben, even als de Geelgors ze laat hooren, gerekt en iets hooger van toon. In 

 gezelschap van Kneutjes levende, neemt hij spoedig haar zang over. 



Zoodra deze vogels te veel in corpulentie toenemen — en dit kan spoedig 

 genoeg geschieden — verliezen zij veel van hunne aantrekkelijkheid als kooivogel. 

 Men kan dit evenwel gemakkelijk voorkomen, door ze in eene ruime kooi te 

 houden en zooveel mogelijk met versch groen te voeren. Ik gaf hun een voedsel, 



