zich in de nabijheid van het nest bevindt, verbeeldt men zich, van één vogel twee 

 syllaben achtereenvolgens te vernemen; evenwel is het niet één, maar zijn het 

 wel degelijk twee vogels, namelijk het mannetje en het wijfje; het eerstgenoemde 

 roept, namelijk „fit" , waarop het wijfje „fiet" antwoordt, en dit volgt zoo schie- 

 lijk en zoo geregeld op elkaêr, dat het op den toehoorder den indruk maakt, 

 alsof één van beiden „ftt-fiet" riep. 



In gevangenschap zijn het zeer levendige en oplettende vogels. Indien in eene 

 groote volière vele zich bij elkaêr bevinden, zijn zij gewoonlijk zeer levendig; 

 meestal paren zij spoedig, en stellen zich met een weinig hooi tevreden, om eene 

 woning voor hun aanstaand kroost te bouwen. In Zuid-Europa, waar men deze 

 vogels meer dan hier te lande in gevangenschap aantreft, behoort een paar broei- 

 jende Kardinalen volstrekt niet tot de zeldzaamheden, en in Zuid- Amerika broeijen 

 zijn in de kooi, als hier te lande de Kanarievogels. 



Men voedt ze met hennepzaad, gemalen of fijngestooten maïs, een weinig in 

 water en suiker geweekt brood, pitten van appelen en peren en des zomers een 

 paar kersen; op jonge bladscheuten zijn zij verzot, waarom het raadzaam is, nu 

 en dan wat jong groen in de kooi te werpen of tusschen de traliën te steken. 

 De bezien, die men in het najaar en den winter aan den meidoorn vindt, zijn 

 hun bijzonder welkom. 



De Grijze Kardinaal is gaarne in gezelschap met voorwerpen zijner soort; zet 

 men hem in de volière bij andere vogels, dan begint hij reeds spoedig vriend- 

 schaps-, zelfs liefdesbetrekkingen met hen aan te knoopen; gewoonlijk heeft hij 

 dan spoedig' een vertrouweling gevonden, naast wien hij 's nachts gaat zitten slapen. 

 Ook is hij volstrekt niet moeijelijk in zijne keus; want tot zijn kooimakker kiest 

 hij dikwijls vogelsoorten, die zeer met hem verschillen; zoo b. v. zag ik eens een 

 Grijzen Kardinaal, die eene Lachduif tot zijne vertrouweling gekozen had en 

 steeds in hare nabijheid te vinden was, en ook, omgekeerd, een wijfje van den 

 Rooden Kardinaal, dat in de beste verstandhouding leefde met het mannetje van 

 de Grijze soort. 



In de kooi hebben de drie verschillende kardinalen deze overeenkomst dat 

 zij verzot zijn op een bad, gaarne in den zonneschijn en in het zand liggen, en 

 bijzonder zindelijk op hunne veeren zijn. 



Bij sommige voorwerpen, die lang gekooid zijn geweest, neemt het rood 

 aan den kop langzamerhand eene geelbruine kleur aan. 



