tegen zeer schaars voorkomen. Zij worden door het wijfje in 14 a 16 dagen uit- 

 gebroeid. Volgens Brehm gaat het wijfje niet bij het laatste, doch reeds bij het 

 eerste ei zitten, om dit voor de koude te beschutten. Brehm zegt verder, dat de 

 jongen geruimen tijd in het nest blijven en lang door de ouden verwarmd en ver- 

 zorgd worden. 



In de volière is de Kruisbek een bij uitstek oplettende, verstandige vogel; wel 

 is waar, hij maakt weinig getier en zit meestal stil en bedaard te loeren en 

 schijnbaar te philosopheren , doch zijne vertrouwelijkheid alleen maakt hem spoedig 

 tot den vriend van zijn meester. Hij schijnt geen kwaad te kennen; alleen na her- 

 haaldelijk geplaagd, mishandeld of gestoord te zijn, wordt hij schuw en wild, en 

 dan is ook niets meer in staat, hem weder dat gulle, hem ingeschapen vertrou- 

 wen in te boezemen. Van nature is het een goede, vriendelijke vogel; hij laat, 

 zonder vrees te toonen, de menschen tot in zijne onmiddellijke nabijheid naderen , 

 en, onbewust dat de gespannen strik hem zijne gulden vrijheid ontnemen zal, 

 wordt hij spoedig het slagtoffer zijner vertrouwelijke onbevreesdheid. 



Velen meenen, dat hij dom, zelfs koppig is; maar al wie hem lang in de kooi 

 heeft gehad, zal hem geenszins van onverstand beschuldigen. Zonder de minste 

 aarzeling neemt hij een meelworm of gekraakte noot uit de hand aan; aarzelt hij, 

 dan is dit niet een gevolg van vrees, doch van onbekendheid met het voorwerp, 

 dat hem voorgehouden wordt. Lust hij 't niet, dan doet hij ook volstrekt geen 

 moeite om het uit. uwe vingers op te pikken. Geeft men hem kanarie- in plaats 

 van hennepzaad, dan tracht hij op allerlei wijzen dit uit zijne kooi te werpen; 

 meestal werkt hij dan den geheelen etensbak langzaam aan naar buiten , en schrikt 

 dan volstrekt niet, als deze wat hard en onverwachts naar beneden valt. De slui- 

 ting der kooideur maakt hij telkens open , komt dan heel bedaard naar buiten en 

 gaat op zijne kooi zitten of wel, met eene uiterst bedaarde, zelfs deftige houding, 

 bij zijne overige kooigenooten in de kamer bezoeken afleggen. Wegvliegen zal hij 

 zelden, al staan ook de ramen wijd open. Zijne natuurlijke neiging tot breken en 

 pluizen drijft er hem soms toe aan , zijne kooi stuk te bijten , waarbij hij meestal 

 de splinters opeet. Hij zit niet gaarne bij andere vogels, en houdt zich dan ook 

 bij voorkeur met zijne soortgenooten bezig. Hij twist niet, en, mogt soms de eene 

 of andere oorzaak eenig verschil van gevoelen tusschen zoo'n paar opleveren, 

 steeds blijft het bij bedreigingen, en uiterst zelden komen zij tot dadelijkheden. 

 Op zijn gevederte is hij bijzonder proper , en dagelijks pluist hij zich de pooten 



