— 



In hunne levenswijze hebben zij veel overeenkomst met de Barmsijsjes. Zij 

 klauteren even behendig als dezen tegen de regte takken op , hangen aan de elzen- 

 proppen, en zijn in hunne bewegingen bijna even vlug als de Pimpel. 



Hun stemgeluid is meer ontwikkeld dan dat der andere Barmen. Bij het kweelen 

 openen zij den bek niet, ofschoon het geluid toch zeer helder is en de keel 

 zeer hoog opzwelt. Ook de wijfjes zingen, doch iets zwakker dan de mannetjes. 

 Men hoort ze reeds vroeg in het voorjaar, vooral des morgens. 



Even als de Barmsijsjes, worden zij in den trektijd op de vinkenbaan gevangen. 



In gevangenschap zijn het zeer aardige vogeltjes, steeds in beweging en on- 

 ophoudelijk zingende. In de volière overschreeuwen zij spoedig al de overige Zan- 

 gers en maken bij het zingen allerlei hartstogtelijke bewegingen, steken hun kuifje 

 op, draaijen den kop links en regts, wippen met den staart, slaan met de vleu- 

 gels en vliegen onophoudelijk van het eene stokje naar het andere. Zij vechten 

 ook gaarne met hunne kooigenooten, doch schijnen, gelijk vele vogellief hebbers 

 zullen opgemerkt hebben, even als de Barmsijsjes, voor den Groenling bevreesd te zijn. 



Men voert ze in gevangenschap met wit en zwart zaad en, als men dit ver- 

 krijgen kan, met elzenproppen. Als zij lang gekooid zijn geweest, worden zij wel 

 eens donkerder en de wijfjes dikwijls min of meer rood op den stuit, waardoor zij 

 eenigzins op het mannetje gelijken. De vogelhandelaars bestrijken dan ook soms 

 de stuitveêren van het wijfje met de eene of andere roode kleurstof, ten einde 

 haar voor een mannetje te verkoopen; ditzelfde doen zij trouwens ook met de 

 Barmsijsjes, en soms met de Kneutjes. 



Variëteiten van deze vogelsoort zijn tot nog toe niet opgemerkt. 



