DE KEEP. 



FRINGILLA MONTIFRINGILLA. 



De Keep heeft, ten opzigte van grootte, vorm en levenswijze, zoo veel over- 

 eenkomst met den Vink, dat zij alleen door hun stemgeluid en kleur van elkander 

 te onderscheiden zijn. De Keep is in het Noorden van Europa, wat de "Vink hier 

 te lande is; zij is de Vink der koudere gewesten, iïaar vaderland strekt zich 

 over het geheele Noorden van ons werelddeel boven 65° N. B. uit. In September 

 verlaten de Keepen hare broeiplaatsen en trekken dan bij troepen naar Midden- 

 en Zuid-Europa, en wel gewoonlijk in eene zuid-oostelijke rigting, zoodat zij in 

 Spanje en Italië zelden, daarentegen in Turkije, Griekenland, Klein-Azië en zelfs 

 in het Himalaija-gebergte menigvuldig voorkomen. Hier te lande en in Duitschland 

 verschijnen zij in September gezamenlijk met Vinken, Groenlingen enz., en tot in 

 Januarij vangt men ze hier met het vinkennet. Zij trekken zeer onregelmatig en 

 vertoeven, naarmate de koude al dan niet gestreng is, langer of korter in eene 

 en dezelfde streek. Gewoonlijk blijven zij dan gezellig' rondzwerven en hoort men 

 hun eenvoudig, scherp geroep: vzè-èp" , van de bovenste takken der boomen. 



Het mannetje heeft — even als dit bij den Vink het geval is — een ver- 

 schillend zomer- en winterkleed; het wijfje is eentoonig gekleurd, even als de 

 eenjarige jongen. Bijgaande afbeelding vertoont het mannetje en wijfje in den 

 zomer. Vooral omstreeks den paartijd zijn de gele veeren aan de onderzijde der 

 vleugels bijzonder helder, doch in alle jaargetijden is dit bij het mannetje aanwezig, 

 doch ontbreekt bij het wijfje, ofschoon zeer oude individuen soms de kleuren 

 van 't winterkleed van het mannetje aannemen. Bij sommige zeer oude voorwerpen 

 is de zachte roodachtig gele tint zeer bleek, meer naar het heldergele zweemende; 

 bij de meeste echter is deze tint gelijk aan die van het winterkleed. Zeer zelden 

 wordt de kop geheel zwart; althans slechts bij zeer enkele voorwerpen ontbreekt 



