hoort men haar zacht ratelend geluid. In de kooi laat zij zelden iets anders hoo- 

 ren, dan haar scherp geroep, naar dat der Musch gelijkende, waaraan zij haar 

 naam Keep te danken heeft. 



In het Noorden is de Keep een vertrouwelijke, goedaardige vogel; doch op 

 hare jaarlijksche reizen leert zij de mensch, haar ergsten vijand, kennen, en 

 wordt daardoor van lieverlede schuw. 



De Keep voedt zich, even als de Vink, met zaden en insecten; zij komt wel 

 nu en dan op den grond, om afgevallen zaadkorrels op te pikken, doch blijft bij 

 voorkeur in de boomen. 



In gevangenschap wordt de Keep makker dan de Vink; zij laat vooral tegen 

 den avond, haar y>zè-èp" hooren; steeds rigt zij haar kuifje op en wanneer haar 

 wat groen of een meelworm wordt voorgezet, zetten zij de kopveêren regt over- 

 eind, nog hooger dan de Vink. 



Meelwormen zijn voor de Keep eene ware lekkernij; zij draait en wentelt ze 

 eerst eenige malen in den bek, alvorens ze in te slikken, en wanneer men haar 

 dagelijks er een of twee van toedient, wordt zij spoedig zoo vertrouwelijk als het 

 Sijsje, en pikt ten slotte het voedsel uit de hand. 



