DE OBANJEWEVER. 



EUPLEGTES FLAMMICEPS. 



De Oranjewever heeft, wat zijne kleuren betreft, veel overeenkomst met den. 

 reeds beschreven Oranjevink, maar is iets kleiner dan deze. Zijne vleugels en staart 

 zijn donkerder, zijn kop is van boven geheel oranje, zijn rug meer eenkleurig en 

 niet zoo ros, maar geelachtiger, en zijn snavel is iets zwaarder en spitser, dan 

 die van den Oranjevink. 



Zoo als we reeds vroeger aanmerkten, worden deze oranje en zwart gekleur- 

 de vogels, over het algemeen, Oranjevinken, Oranjewevers ot' Vuurwevers (ook 

 Vuurvogels) genoemd, en heeft men in onze taal nog geene eigenaardige namen 

 voor hen uitgedacht. 



Ik noemde de grootste soort (Eup. oryx) Oranjevink, omdat zij van de bekende 

 soorten den minst krachtigen en meest vinkachtigen snavel heeft. Daar de snavel 

 der tweede, hier afgebeelde soort het meest met dien der Wevers (Ploceus) over- 

 eenkomt, zal de naam Oranjewever wel het best toepasselijk zijn. De derde soort, 

 Eup. ignicolor, zullen wij, naar de soortnaam ignicolor, Vuurvogel noemen. Eeni- 

 gen noemen de laatstbedoelde soort ook Kleinen Oranje vogel, welke naam even aan- 

 nemelijk is, maar minder met den wetenschappelijken soortnaam strookt, en niet 

 zoo zeer op hare kleuren kan toegepast worden, omdat deze van alle soorten het 

 meest oranje is, en , die kleur bij deze soort gewoonlijk veel vuriger tint heeft, 

 dan bij de andere soorten. 



De Oranjewever nu, dien de Portugezen Canario en Amarillo noemen, wordt 

 het menigvuldigst aan de Zuidwestkust van Afrika, namelijk van Mossamedes tot 

 de Goudkust, aangetroffen en vertegenwoordigt in die streken Eup. oryx, die Zuide- 

 lijker leeft. In dezelfde streken, waar zich de Eup. flammiceps ophoudt, komt ook 

 de Vuurvogel (Eup. ignicolor) voor, en beide laatstgenoemden worden, ook in het 



