ofschoon ieder paar niet meer dan driemaal 's jaars eene generatie voortbrengt, 

 voor elk waarvan gewoonlijk een nieuw nest vervaardigd wordt. Deze bijzonderheid 

 geeft het beste bewijs voor de levendige, werkzame geaardheid dezer vogels; 

 immers hebben zij alleen voor het bouwen van een nest 5 a 7 weken noodig. 

 Zulk een nest is dan ook allerkeurigst zaamgeweven; want het zijn regte 

 kunstenaars in den nestbouw, de bekwaamste misschien van alle Weversoorten. 

 Beide ouden zijn den geheelen dag druk aan den arbeid en brengen uil de nabij- 

 heid allerlei plantenvezels, afgerukten buitenbast van grashalmen, grasbladen, palm- 

 bladen enz. aan, waaruit dan het peervormige nest wordt zaamgesteld; het wordt 

 aan de bovenste takken van lage, of aan de onderste takken van hooge boomen 

 bevestigd, maar zelden tusschen grashalmen aangelegd. Het wijfje broeit hare 4a 6 

 blaauwwitte eijeren alleen uit, en de jongen worden door beide ouden met insecten 

 gevoerd. De ouden eten zaden, zelden jong groen, en alleen weeke insecten, zoo 

 als spinnen en rupsen. 



In gevangenschap zijn zij beroemd door hun onvermoeiden ijver in het weven 

 van pluis en draden. Ieder paar dient echter afzonderlijk te worden gehouden, 

 vermits deze vogels, in hun overgrooten lust tot vlechten, maar al te vaak hun 

 kooigenooten de veeren uittrekken, om die als weefdraden te bezigen. Zijn er 

 dan ook kleine, zwakkere soorten in hunne nabijheid geplaatst, dan zijn deze 

 gewoonlijk binnen eenige dagen geheel kaalgeplukt, ten behoeve van het weefsel 

 dezer al te ijverige vogels. Soms ook spaart het mannetje niet eens zijne weder- 

 helft; want is eenmaal de bouwzucht bij hem aangewakkerd, dan kent hij geen 

 medelijden en zal dan zelfs, bij gebrek aan geschikter materialen, papier, ja spelden 

 tusschen het reeds bestaande werk inweven. Steeds werken beide echtgenooten te 

 zamen; zij beginnen met de draden aan de traliën en ruststokjes vast te hechten, 

 en weven dan maar onvermoeid door, totdat er ten slotte bijna geen open plekje 

 meer voor hen overschiet om te rusten of op en neer te springen. Gewoonlijk 

 geeft men hun, als weefmaterialen, gekleurde wollen draden (borduurwol), doch 

 uit grasstengels en geknipte reepjes papier werken zij veel netter en kunstiger. 



Zij zijn verstandelijk weinig ontwikkeld, en schuw en zeer nijdig van aard; 

 zelfs de ouden leven in voortdurend ongenoegen. Op hun gevederte zijn zij echter 

 bijzonder net; zij pluizen zich dan ook eenige malen daags en baden gaarne. 



Men voert ze met gierst en wit zaad, of met zoogenaamd bosjeszaad. 

 Hennepzaad nuttigen zij slechts met tegenzin, gemalen maïs, gekookte of geweekte 



