HET MUSKAATVOGELTJE 



AMADINA PUNGTULARIA. 



Het hier genoemde vogeltje, heeft zijn naam waarschijnlijk alleen daaraan 

 te danken, dat de kleuren zijner borstveêren eenigzins met de kleur en het ge- 

 aderde of gemarmerde der muskaatvrucht overeenkomen. Dezelfde naam wordt 

 ook aan eene verwante soort, Am. imdulata, gegeven, die echter minder algemeen 

 is en weinig in kooijen gezien wordt. 



De hier afgebeelde soort behoort, met den Rijstvogel, tot de algemeenste en 

 voor de rijstteelt nadeeligste vogelsoorten van Java. De inlanders noemen haar 

 „Pekking". 



Er bestaat bij dit vogeltje geen verschil tusschen de seksen; de jongen zijn 

 echter bijna geheel bruin, met vaalwitte randen aan kop en nekveêren, en hebben 

 een bruinzwarten snavel. 



De Muskaatvogeltjes bouwen hun nest, dat nog al groot van stuk is, van 

 gras en rijststengels, welke zij te dien einde tot dunne draden uitpluizen. Gewoon- 

 lijk vindt men het tusschen takken van doornachtig laag hout of tusschen koffij- 

 of dergelijke heesters, maar zelden in hooge boomen. Soms ook wordt zulk een 

 nest onder daken van huizen op plantages aangetroffen. Het bevat gewoonlijk een 

 vijftal eijeren, vuilwit van kleur en nagenoeg even groot als die van onzen 

 Boomkruiper. Na den broeitijd, die echter zeer ongeregeld is, vliegen ouden en 

 jongen troepsgewijze rond of rusten, gedurende het warme gedeelte van den dag, 

 hier of daar op een dooden tak uit, ofschoon zij van de zonnewarmte geen hinder 

 schijnen te hebben. In de rijstvelden houden deze vogeltjes zich bij geheele zwer- 

 men op, die soms, doordien andere vogelsoorten zich daarbij voegen, zeer groot 

 worden. 



Tot wering van deze gevleugelde roovertjes zijn vogelverschrikkers slechts 



