Ringduif (Columba palumbus of Palumbus torquatus), 2° den Wilden Tortel (Col, 

 turtur oi' Turtur aurüus), en 3°. de Rotsduif (Col. livia). 



De Rotsduif is de stammoeder van al onze Tamme of Tilduiven. Hoewel zij 

 ook in den vrijen staat wel eens van hare oorspronkelijke kleuren afwijkt, neemt 

 zij dan toch niet de zoo zonderlinge kleuren en kleurverdeelingen aan, waarmede 

 men haar in gevangenschap aantreft. Zij bewoont bijna geheel Europa, behalve 

 de Noordelijkste streken, leeft hoofdzakelijk op plaatsen met kale rotsen, zoo als 

 de zeekusten, en is dan ook in Schotland, op de Shetlandsche- en Orkney-eilanden 

 en op de rotsige kusten der Middellandsche Zee, zeer algemeen. Verder bewoont 

 zij Egypte en Palestina en gaat tot Klein-Azië en Indië ; in Airika treft men haar 

 alleen in het Noordelijk gedeelte aan, en op het eiland Madeira vindt men haar 

 langs de kusten en op de bergen. Van de Kaap-Verdische eilanden bezoekt zij 

 Mayo, Fogo en Santiago, waar zij standvogels zijn en waar men haar langs de 

 wanden der steile bergen kan aantreffen. Zij vertoonen er dezelfde kleuren, als de 

 bij ons levenden. Er komen echter in Europa Duiven voor, die, wat kleur 

 en vorm betreft, in de meeste opzigten met de typen overeenkomen; zulke voor- 

 werpen zijn verwilderde Tamme Duiven, hetzij van rassen die met de typen over- 

 eenkomen, hetzij van zeer kunstmatige rassen die, ten gevolge van het leven in 

 vrijheid, langzamerhand tot hunne oorspronkelijke kleuren terugkeeren. Tot zulke 

 Duiven behooren de zoogenaamde Kerkduiven, welke ook, zoo als te Rotterdam, 

 Beurs- of Stadsduiven genoemd worden en waaronder men soms toevallig de ware 

 Rotsduif (Col. livia) aantreft. Onder deze half verwilderde voorwerpen komen er 

 dikwijls voor, die dermate met de type overeenkomen, dat men ze alleen bij 

 nader onderzoek kan herkennen. Wij achten het daarom niet ondoelmatig, bij de 

 afbeelding , hier de beschrijving van de type te voegen , ten einde alle verwarring- 

 met half verwilderde te voorkomen. 



De Rotsduil' heeft een zwaar ligchaam, met een breeden, korten nek, kleinen, 

 ronden kop, en regten, dunnen, korten bek; het neuswas tamelijk ontwikkeld en 

 ruig ; oogen klein en oogleden kaal. Om het oog is de huid eveneens naakt. Het 

 geheele ligchaam is van zware, op de meeste plaatsen ronde veeren voorzien; de 

 vleugels zijn tamelijk lang en spits; ze'hebben tien groote slagpennen, waarvan 

 de twee eerste de langste zijn. De staartpennen zijn breed en de staart zelf eenig- 

 zins afgerond. De voetwortel is tot over de hak bevederd. De algemeene kleur is 

 grijs ; de onderdeden hebben dezelfde kleur als de bovendeelen. De nekveêren zijn 



