Het niet of gebrekkig broeijen dezer vogels, in gevangenschap, kan ook ver- 

 oorzaakt worden doordien men te na verwante voorwerpen bij elkander plaatst, 

 en zoodoende voorwerpen van eene en dezelfde generatie onderling of met die 

 van eene vroegere generatie laat paren. 



Wil men dus van het kweeken dezer vogels betere resultaten verkrijgen, dan 

 behoort men hen, gedurende den geheelen winter, zoo veel en zoo krachtig mo- 

 gelijk te voeren en, van September tot het voorjaar, de beide seksen gescheiden 

 te houden. Men sluite, bij voorbeeld, de Hanen in eene afzonderlijke volière, zoo- 

 dat zij buiten het gezigt der Hennen blijven, en plaatse omstreeks Februarij of 

 Maart eiken Haan in eene kleine kooi, in de nabijheid der Hennen; alsnu voêre 

 men beide seksen sterk met raauw gehakt vleesch, met fijngemalen boekweit en 

 hennepzaad, of, indien zij geen vleesch willen eten, alleen met hennepzaad, en 

 tegen het einde van Maart late men, vroeg in den ochtend, al de Hanen gelijk- 

 tijdig in de volière, waarin zich de Hennen bevinden. Nu ontstaan er hevige ge- 

 vechten tusschen de Hanen, hetgeen dikwijls eenige dagen achtereen wordt her- 

 haald, doch waarop gewoonlijk zeer spoedig paren volgt. Is dit laatste echter 

 niet het geval — doch dit. behoort tot de uitzonderingen — dan sluite men één 

 paar bij elkaêr in eene kleine kooi , en plaatse die in een uiterst stillen hoek. 



Zoodra het tot paringen gekomen is, dient men vooral op het leggen der 

 eijeren te letten : onmiddelijk na de legging moeten de eijeren weggenomen worden, 

 daar men anders gevaar loopt, dat ze door de Hen zelve of door den Haan 

 worden opgegeten of vernield. Men legge dus de eijeren onder eene broeische 

 Kriel- of andere Kip, en ga hiermede op gelijke wijze te werk, als bij de Fazanten; 

 men legge namelijk de eijeren, van verschillende paren, doch niet meer dan veer- 

 tien stuks, onder dezelfde broeister. 



De kuikens moeten even als jonge Fazanten behandeld worden, zoowel wat 

 het voedsel, als wat de kooijen aangaat. Veel meelwormen, bij voorbeeld, en 

 later miereneijeren zijn voor de Patrijzen uiterst doelmatig. Zoodra zij volwassen 

 zijn, geve men hun hetzelfde voer, als den ouden, namelijk, havergort, boekweit, 

 wit- of kanarie- en hennepzaad, en late ze op een grond loopen, waar zij aard- 

 wormen, larven van kevers en mieren kunnen oppikken. 



