HET P.LUIMHOEN. 



LOPHOPHORUS REFULGENS. 



Deze allerschitterendste vogel is een bewoner van het Himalay a-gebergte, 

 waar hij zich tot aan de sneeuwlijn ophoudt. Door zijne kleuren en prachtigen 

 metaalglans overtreft hij, zoo niet alle andere vogels, dan toch zeker alle overige 

 Hoenders en Fazanten. Brehm beschrijft hem als: „een afschijnsel van de prach- 

 tige en majestueuse natuurtooneelen, die de hoogste gebergten der aarde kenmer- 

 ken. De glans van het zonlicht, het diepe blaauw des hemels, de purpergloed 

 der ijs velden, de zilveren stroomen zijn in de pracht zijner vederen vertegen- 

 woordigd". 



Eerst sedert betrekkelijk korten tijd is deze schoone Fazant bij ons bekend 

 geworden, ten minste in zijne qualiteit van hof- of sieraadvogel; want zijne ont- 

 dekking en zijne vertegenwoordiging in musea, dateren van veel vroegeren tijd. 



Het is een zeer karakteristieke vogel; zijne vormen komen met die van den 

 Oorfazant (Crossoptilon auritum) overeen, doch wijken daarvan weder af door zijne 

 kortere pooten, welke zelfs, naar evenredigheid, korter zijn, dan die van eenige 

 andere Hoendersoort; zijn ligchaam is zwaar; de vleugels zijn breed en zeer 

 geschikt tot vliegen, ook de staart komt in vorm meer dien van Vliegers dan van 

 Hoenders nabij. Zijne veeren zijn bijzonder glad en liggen, als ware 't, als uitge- 

 knipte metalen plaatjes over elkander; naarmate zij het achtergedeelte des ligchaams 

 naderen, worden zij ronder, doch behouden steeds hun puntigen vorm; die van 

 den kop zijn lancetvorinig, terwijl de romp- en staart-dekveêren schildvormig 

 zijn ; de breede vleugelpennen (niet de slagpennen) zijn echter juist het tegenover- 

 gestelde, namelijk, hartvormig en als ingesneden. Het wijfje vertoont eenvoudiger 

 tinten en hare graauwe gestreepte veeren komen, even als bij de meeste andere 

 Hoenders het geval is, met de kleur van den grond overeen. De jongen hebben 



