DE WITKUIF-FAZANT. 



EUPLOCOMUS ALBOGRISTATUS. 



De Witkuif-Fazant bewoont het westelijk gedeelte van het Hirnalaija-gebergte , 

 en wel over eene veel ruimere uitgestrektheid, dan de andere in dezelfde streken 

 levende Fazanten; tot zelfs op eene hoogte van ruim 8000 voet treft men hem 

 daar aan. Het talrijkst is deze soort in de oorden, welke de Simla begrenzen, 

 alwaar men haar bij troepjes van 4 a 6 in het heestergewas ontmoet. Zij is zeer 

 vertrouwelijk, zoodat men de voorwerpen dezer soort tot op eenige schreden af- 

 stands kan naderen, zonder dat zij opvliegen; de andere verwante soorten daar- 

 entegen zijn veel schuwer van aard en moeijelijker te ontdekken; deze broeijen dan 

 ook meer in onbevolkte streken, terwijl de Witkuif-Fazant zich steeds in de nabij- 

 heid der menschelijke woningen ophoudt. De inboorlingen dier streken noemen 

 hem Kallieze, Koekeera en Mlerghie. 



Zijne levenswijze is nagenoeg dezelfde, als die van alle overige Fazantsoorten: 

 hij beweegt zich op den grond, tusschen in 't wild groeijend laag hout of hoog 

 gras, of op de takken van het lagere geboomte. Hij voedt zich met jonge plant- 

 scheuten, wortels, zaden, bezien en allerlei insecten. Hoogstwaarschijnlijk leven 

 deze vogels gepaard, en niet in polygamie; men ziet hen althans steeds bij 

 kleine troepjes, die gewoonlijk uit twee of drie Hanen met evenveel Hennen 

 bestaan. 



De Witkuif-Fazant broeit op den weelderig begroeiden grond, nabij groote 

 laagliggende takken, onder afhangend gebladerte of tusschen met groen overdekte 

 steenblokken. Het nest is gemakkelijk te ontdekken, doordien de Haan, bij wijze 

 van liefdesverklaring, een zeer scherpluidend gekakel doet hooren en daarbij onop- 

 houdelijk en zeer schielijk met de vleugels slaat, welke beweging een op tamelijk 

 verren afstand hoorbaar geruisch voortbrengt. De 9 a IA taankleurige eijeren liggen 



