DE KINGFAZANT. 



PIIASIANUS TORQUATUS. 



Onder de verschillende hoenderachtige vogels, die hier te lande ingevoerd 

 zijn, bevinden zich eenigen, die in tammen staat hunne oorspronkelijke kleuren 

 min of meer verliezen, of liever, wier kleuren langzamerhand allerlei standvastige 

 en onstandvastige wijzigingen ondergaan. De Boschfazant is oorspronkelijk niet zoo 

 donker, als in tammen of verwilderden staat. De Ringfazant, zoo als men hem 

 tegenwoordig aantreft, heeft bijna geheel de kleuren en de kleurteekening van 

 den Boschfazant en is alleen te herkennen aan den witten ring aan den hals. In 

 zijn vaderland daarentegen, namelijk in de bosschen en heesterachtige vlakten van 

 Noord-China, verschilt zijn gevederte zeer veel van dat der tamme voorwerpen. Zeer op- 

 merkenswaardig is het, dat deze vogel, zonder verbastering met den Gewonen Fazant, 

 in vele opzigten diens kleuren aanneemt, wanneer hij in ons klimaat is overge- 

 bragt, of liever, dat beide soorten in onze luchtstreek donkerder worden en meer 

 en meer op elkander gelijken. 



De hierbijgaande afbeelding is naar een in zijn vaderland geschoten voorwerp 

 vervaardigd en vertegenwoordigt dus de kleuren der type. 



De bovenkop is niet zoo helder als die van den Boschfazant, maar gaat meer 

 tot het bruinbronze over. Twee witte streepjes versieren den bovenkop, hetgeen, 

 met den nekring, wel het meest merkbare onderscheid tusschen beide soorten 

 oplevert. Voorts zijn de randen en strepen aan rug-, borst- en buikveêren veel 

 smaller dan bij den Boschfazant. De achterrugveêren en bovendekveêren van den 

 staart, alsmede de staartpennen , trekken bij den Ringfazant veel meer naar het 

 groene. — Gewoonlijk is de Ringfazant ook iets grooter. Temminck beschrijft 

 den Boschfazant gestadig als zwaarder en grooter; van den Bingfazant zegt Tem- 

 minck: „Eijeren licht grijsachtig blaauw, met donkere, kleine, gelijkmatig ver- 



