Dit ras wordt genoemd naar de plaats, waar het voor 't eerst aangekweekt 

 werd, namelijk te Dorking in Surrey (Engeland). Hoe lang dit ras bestaat, is onbekend; 

 zeer oud is het echter niet, ofschoon het waarschijnlijk te Dorking reeds lang bekend 

 was, vóórdat het werd uitgevoerd. Over 't algemeen gelooven de Engelsche hoen- 

 deriiefhebbers, dat de uit Surrey aangevoerde Hoenders met vijf teenen (zoo als 

 zij ze noemden) steeds wit waren, en veel kleiner, dan die, welke men tegenwoordig 

 onder den naam Dorkings aantreft, 't Is nu omstreeks vijftig jaren geleden, dat 

 men in Dorking Hoenders aankweekte, die ter wille van hunne groote eijeren zeer 

 gezocht waren en dan ook voor buitengewoon hooge prijzen van de hand werden ge- 

 daan. De kweekers zonden ze hoofdzakelijk naar Londen, waar die Hoenders alras zoo 

 gewild waren, dat men tot drie pond Sterling voor een Haan met zes Kippen 

 betaalde. Later, toen iedereen ze hebben wilde en men de grootste voor de beste 

 eijerlegsters hield, werden er nog veel hoogere prijzen voor betaald, en legde 

 men er zich dien ten gevolge hoofdzakelijk op toe, bijzonder groote voorwerpen 

 te verkrijgen, door ze, met grooter rassen en met Gochinchina's te laten 

 paren. Het gevolg daarvan was, dat zich bij dit ras van lieverlede nieuwe 

 kleuren voordeden, en het is dan ook niet onwaarschijnlijk, dat de thans bestaan- 

 de Zwarte Dorking-Hoenders door vermenging' met andere zwartgekleurde rassen ont- 

 staan zijn. Bij die Zwarte Dorkings zijn de Hennen ook zwart; bij de geheel witte zijn 

 zij mede wit, en bij de witbonte zijn zij grijs met een vuilwitten nek. Bij de zooge- 

 naamde goudbonte of bruinbonte Dorkings heeft de Haan geelbruine, zeer glim- 

 mende nekveêren; keel en borst donkerbruin of zwart; de vleugels bruin en wit 

 geschakeerd; den staart bruin, zwart en wit geschakeerd; den rug en de zooge- 

 naamde zadelveêren geelbruin, doch bij sommige voorwerpen wit en zwart gescha- 

 keerd. De Hennen zijn over het geheele ligchaam grijsachtig bruin, terwijl hare 

 nekveêren lichter grijsachtiger van kleur zijn. Ook treft men onder den naam 

 Dorkings een veel kleiner ras van Hoenders aan, welke echter, wegens de hoeda- 

 nigheid hunner poolen, als echt worden beschouwd, doch waarschijnlijk slechts 

 uit kruisingen van Dorkings met kleinere rassen zijn voortgesproten. Alle Dorkings, 

 van welke kleur ook, moeten enkele kammen hebben; de kleur van kam, baarden 

 en wangen moet donkerrood (min of meer steenrood) zijn. Bij den Haan verlangt 

 men een hoogen kam, van zeer diepe insnijdingen voorzien en lange, dunne 

 baarden (of lellen); daarentegen moeten bij de Hennen de baarden en de kam 

 naauwelijks zigtbaar zijn. 





