wel geen vrees aan (zoolang ik in de hooi zat, namelijk), doch viel mij niettemin 

 lastig; ik roeide echter voort, altoos door het mannetje vervolgd. Toen ik nabij 

 het nest gekomen was, kwam ook de moeder opzetten met hevig gebaar , even hard 

 sissende en met den vleugel slaande. Het water spatte als regen rondom de boot, 

 en het ouderenpaar maakte een zoo vreeselijk rumoer, dat alle kans, om eijeren 

 of jongen weg te nemen, verloren scheen. Het bragt mij geheel in verwarring, 

 en zeker zouden zij tot gewelddadigheden zijn overgegaan, ware ik niet terugge- 

 trokken. De vrees voor de ruwe landlieden uit die buurt woog echter bij mij nog 

 meer dan die voor de Zwanen, en ik nam mij dan ook voor, het een volgenden keer 

 nogmaals te beproeven; doch mijn bezoek was reeds spoedig in de buurt bekend 

 geworden, zoodat ook de tweede poging te gevaarlijk scheen. Den volgenden 

 ochtend begaf ik mij echter weder derwaarts, doch bleef nu aan wal. Vijf jonge 

 Zwaantjes zwommen digt bij het nest rondom de moeder, zoo levendig en vrolijk, 

 dat het mij werkelijk speet, hun goedsmoeds zooveel last te hebben berokkend. 

 Deze Zwanen hadden geen eigenaar, en de jongen werden later toch door anderen 

 gevangen en verkocht. 



Doch keeren wij na deze uitweiding tot de beschrijving van onzen vogel terug. 

 De Zwaan bouwt haar nest van neêrgetrapte biezen aan den waterkant. Het is 

 vrij groot en bevat vijf a zeven grijsachtig groene eijeren, welke in vijf weken 

 worden uitgebroeid. De jonge Zwanen zijn in hun dons- en eerste vederkleed 

 graauw en krijgen eerst langzamerhand door ruijing de witte kleur der ouden. 



In tammen staat broeit de Zwaan geregeld eiken zomer, soms zeer vroeg in 

 het jaar. 



Het voedsel der Zwanen bestaat in allerlei kleine waterplanten, alsmede in 

 slakken en groote waterinsecten, welke zij van den grond opbaggeren. Haar lange 

 nek vergoedt ten deele hare ongeschiktheid tot duiken, terwijl haar snavel aller- 

 gunstigst is ingerigt, om vast te houden en af te rukken. Door de ruwe, of liever 

 tandachtige binnenzijde van den snavel kan de Zwaan de uitgezochte voorwerpen 

 vasthouden, terwijl het overtollige water aan weerszijden van den bek wegloopt; 

 ook hare vleezige tong is min of meer (volgens sommigen een zeer belangrijk) 

 tastwerktuig. Zij eten ook verschillende granen, salade en brood. Suiker daaren- 

 tegen werkt zeer nadeelig op hunne verteringsorganen. 



Ten slotte dient nog op eene der voornaamste merkwaardigheden van dezen 

 vogel gewezen te worden, namelijk op den hoogen ouderdom, dien hij bereiken 



