DE CASAECA-EEND. 



ANAS RUTILA.. 



Deze algemeen verspreide Eendsoort sluit zich, door hare vormen, bij de 

 Bergeenden aan. Gelijk wij reeds bij de Donkere Bergeend deden opmerken, erkent 

 men tegenwoordig de nieuwe of ondergeslachten Tadorna en Casarca; vandaar 

 dat men den hier bedoelden vogel dikwijls als Casarca rutila vindt aangeduid. 



Er bestaan slechts twee soorten, die men onder de Casarca rangschikt. De 

 tweede soort, die zich van de Gewone onderscheidt door hare meerdere grootte 

 en haar grijzen kop, is de Casarca cana, welke in tammen staat uiterst zelden 

 voorkomt. Het vaderland der twee soorten verschilt aanmerkelijk, daar C. cana 

 uitsluitend Zuid-Afrika (Kaapland) bewoont , terwijl de C. rutila in het Zuid-Oosten 

 van Europa, in Noord-Afrika , Indië en China gevonden wordt. 



Bij de Kaapsche boeren draagt C. cana den naam Bergenle, wegens hare 

 gewoonte om op steenen en rotsen te nestelen. 



De Gewone Casarca (de Ruddy Shelclrake der Engelschen) is tegenwoordig 

 een algemeene vijvervogel, en ofschoon niet zoo spoedig als de Waaijer- en Caro- 

 line-Eenden voorttelende , is zij toch van lieverlede over geheel Europa verspreid 

 en bekend geworden. 



De Waard is grooter en ook breeder van kop, dan de Eend; hij is te her- 

 kennen aan den zwarten halsring, alsmede daaraan, dat zijne kleuren, vooral aan 

 het voorhoofd, meer roestbruin zijn, terwijl het wijfje iets fletser is en het voor- 

 hoofd eene lichtgele of roomkleurige tint heeft. Even als bij de meeste andere 

 Eenden, heeft ook bij deze soort de Waard een veel zwaarder stemgeluid. 



De kleur van het donskleed der jongen trekt eenigzins naar het lichtgrijze, 

 terwijl zij bek en pooten zwart of donkerbruin hebben; reeds in hun eerste 

 vederkleed is het voornaamste geslachtskenmerk, de zwarte halsring, op te mer- 



