- 206 — 

 regularium , pro securitate ipsius ecclesie et abbatie ac habi- 

 tantium in ea, a divis Romanorum Imperatoribus et Regibus, 

 predecessoribus nostris, hujusmodi esse privilégie- donatos : 

 quod confugientes ad dictam ecclesiam sive abbatiam et, ut 

 asseritur, vicum eidem coherentem , qui vulgo vicus sancti 

 Pauli cognominatur, una cum bonis et rébus suis omnibus et 

 quibuscunque et quomodocunque secum delatis, immunitate 

 et securitate plenaria gaudeant, nec possint per quemvis judi- 

 cem quavis auctoritate fungentem deprehendi, arrestari, citari 

 realiter sive personaliter, aut quovismodo cum eorum personis 

 aut bonis distringi. Unde, sumpta occasione et spe confu- 

 giendi ad dictum vicum, quilibet passim per furtum, homi- 

 cidium ac rapinam direpta bona ad ipsum vicum libère et 

 impune defert cum securitate fruendi, absque alicujus metu, 

 dictis bonis. Ex quaquidem concessione exorbitanti, prebetur 

 licentia in dicta civitate latrocinia , homicidia , furta , raphias 

 et alia innumerabilia et enormia mala impune eommittendi et 

 passim in quoscunque grassandi. Gumque id ab omni equitate 

 et honestate, ac communi jure gentium et unione penitus 

 alienum , et postremo nostre civitati predicte ruinam et exter- 

 minium ultimamque desolatiouem pariturum sit; et omnes 

 liumane societates ex hoc dissolvantur et corruant, cum male- 

 factoribus prebetur audacia , et bonis , metu malorum , omnis 

 est adempta libertas. Itaque cum novis supervenientibus causis 

 novis sit remedhs providendum, predictam concessionem dili- 

 genti consideratione revolventes, eam denique ratam firmam- 

 que habendam esse legem existimamus, que ratione quoque 

 fulcita esse dinoscitur. Cum igitur concedens, si mala que 

 exincle secuta sunt considerasset , verisimiliter non creditur 

 dictum privilegium voluisse concedere. 



Idcirco; cum prefata Bisuntina civitas, in limitibus Imperii 

 constituta, nobis et sacro Romano Imperio singulari fide et 

 devotione se semper prestiterit obedieiitissima , nec ullis un- 

 quam periculis, aclversitatibus aut perturbationibus ab obser- 

 vantia nostra et sacri Imperii divelli potuerit, sed tanquam 



