EUROPISCHE INSECTEN. 



4j 



L X X X V I L 



Röode Willige. 



S alias <vulgaris mhenï'n F o lm. 



ON der op éen groen blad word de Liefhebbers wederom eene der fchoonfte Rupfen vertoont, 

 zynde over 't geheele Iyf fchoon groen , met witte {tipjes , en op ieder lit met een fchuinfe 

 witte ftreep geeierd , heeft ook op 't agterfte lit een hoorn ; ze wierd my vereerd van een Adelyke 

 Dame, zynde beneffens deze fpeculatie ook een Liefhebberes der Schilderkonft. Deze Rups had 

 haar volkomen wasdom, dat ik naauwlyks zoo veel tyd had om ze te fehilderen, dewyl ze overging 

 tot haarè verandering, fchoof haar vel af, en wierd een Popje; in deze geftalte bleef ze ftil leggen 

 tot des volgenden jaars , in 't laatft van Mai kwam daar een heel fchoon Uiltje uit, welker kop, 

 lyf en bovenfte vlerken waren bruin, wit, geel en fwart gefigureert, de onderfte vlerken waren ge- 

 gierd met twee groote oogen , welker middelpunt fwart en met een blaauWe kring omtrokken j ook 

 na boven ligt bruin, en na onderen Rofenverwig waren, verder had ze fwarte oogjes, donker of 

 flets geele hoorntjes en pootjes: Deze foort heb ik voor of na niet meer gezien. 



Boven op een groen blad zit een klein ligt groen met witte ftreepen geeierd Rupsje, zynde zeer 

 gaauw; ze geneeren zig op de Willige, en fpinnen ettelyke bladeren tot malkander ■> daar in ze ge- 

 lykfaam woonèn , in 't laatft van Juni veranderen ze in bruine Popjes , na veertien dagen komen 

 daar asgraauwe met witte gecierde Uiltjes uit, zynde heel gaaüw van vlugt. 



In 't°jaar 1690. in Vriesland zynde, vond ik in 't begin van September een Rups, vaft zynde 

 aan een rysje, met de rug onderwaards, waar aan drie bruine harde 1 onnetjes vaft waren > ook kro- 

 pen noch ettelyke Maden uit de rug van de Rups > die, eenige dagen gefpönnen hebbende, gelyk 

 katoen, veranderden mede in zulke bruine Tonnetjes; de Rups geftorven zynde, nam ik de Ton- 

 netjes en bewaarde ze tot des volgenden voorjaars, wanneer daar uit zulke kleine Vliegen kwamen > 

 gelyk twee derzelver alhier verbeeld worden. 



1 X X 



1 i u 



Veld-krüis-diftcl. 



Eryngium campeftre* 



ZUlk foort van fwarte Rupfen, gelyk onder op een groen blad zit, vind men een meenigte op 

 de Brandenetelen Dewyl ik de Brandenetelen in 't begin van dit Werk aireede verbeeld heb, 

 zo zal ik deze Diftelbloem om haare fchoonheid alhier plaatlen. 



Deze Rupfen nu gaan tot haare veraridering in 't laatft van Juni, makende zich van achteren 

 vaft, hangen 't onderfte boven, en worden bruin als Goudglanfige Popjes; na veertien dagen komen 

 daar uit fchoone Kapelletjes, welker onderfte vlerkjes zyn donker bruin, en de bovenfte wat ligter* 

 met witte plekjes gemarmert, zynde 't lyf fwart, de hoorntjes wit gefpikkelt , de pootjes graauw, 

 en fnel van vlugt. 



Nog zit onder vry een kleine groene Rups met een geele kop , deze vind men mede op de Bran- 

 denetelen, welker bladeren ze in malkander rollen, en nemen daar in haar toevlugt , ook verande- 

 ren ze daar in in bruine Popjes ; na veertien dagen komen daar kleine ligt bruine fwart geftreepte 

 Uiltjes uit. Zommige dezer Rupfen leggen zig neder en fterven , waar uit dan zeer veel kleine 

 Maden voortkomen * na korten tyd veranderen ze iri Tonnetjes , na tien a twaalf dagen komen daar 

 uit kleine Vliegjes , die fwart zyn. 



De (tam van deze Plant groeit ter hoogte vah anderhalve 

 voet, zynde rond, gegroefc, vervult met een wit raerg, ver- 

 deeld na zyn uiteinde in verfcheide takken. Haare bladeren zyn 

 breed en diep ingefneden, doornagiig, hard en by beurtwifle- 

 ling gefchaart op haar itam. De topenden van de (lammen zyn 

 beladen met een groot getal ftekelagtige hoofden , waar van de 

 grond is een Kroon van kleine lpirfe en {tekende bladeren, na- 

 Kientlyk aan haare randen. Deze hootden onderfteünen eenige 



witte bloemen van vyf na beneden gaande blaadjes, geformeert 

 als een Roos. Wanneer de bloemen zyn verdweenen , zoo vol- 

 gen daar op eyronde korrels. Haarwortel is zeer lang, dik, 

 gelyk als een vinger en wit. Cefalpinus vermeent dat men 'op 

 deze Plant geen bloem gewaar word. Dodorasus verzekert dat 

 deze Bloem blaauw is, en zelden geel : maar de Heer Tourne- 

 fort heeft ze aangemerkt als vyf witagtige na beneden hangende 

 Bloempjes. 



M 



