HIKAYAT SERI RAMA. 9| 
pada témpat-nya. Maka telah siang keesokkan hari-nya, Raja 
Shah Iobad pun kéluar ka-balai pénghadapan séraya bertitah 
ka-pada Téménggong, ményurohkan bérbalek ka-négéri Tan- 
jong Bunga pérsombahkan ka- pada Raja Seri Rama mé- 
ny urohkan bawa Kéra Kéchil itu, “ Sa-hari sampat, sa-hari itu 
juga di-hmau sérta di-nikahkan déngan tuan putéri Rének 
Jintan, tiada-lah beta bérkirim surat ka pada Raja Seri Rama 
itu.” Télah itu maka Téménggong pun bérmohon-lah lalu 
berjalan kéluar kota ménuju jalan kar negér1 Tanjong Bunga. 
Antara bébérapa lama-nya_ di- Jalan itu tujoh hari tujoh 
malam, maka sampai-lah ka- -négéri Tanjong Bunga lalu masok 
kota; pada keétika itu Raja Sri Rama pun hadzir di-balai 
pénghadapan téngah pénoh sésak di-hadapi oleh ségala orang 
bésar-bésar. Maka Téménggong naik méngadap ‘Raja Sori 
Rama séraya berdatang sémbah, “* Ampun tuanku, béribu-ribu 
ampun harapkan di-ampun kira-nya sémbah patek, ada pun 
hal patek yang di-titahkan oleh tuanku pérgi ka-négéri Bandar 
Tahwil ka- pada Raja Shah Wobad méminangkan anakanda 
baginda Kéra Kéchil Imam Térgangea déngan tuan puter. 
nek Jintan itu, maka sudah- lah sampal patek ka-sana dan 
langsong méngadap Raja Shah Wobad itu. ményampaikan 
titah freman itu, sudah-lah di-térima-nya anak itu. ae Ini- 
lah di-surohkan patek mengadap tuanku, sérta titah-nya. 
Sa-hari patek sampai méngadap tuanku, sa-hari itu juga di- 
suroh balek mémbawa Kéra Kéchil Imam Térgangea itu; 
sa-harl sampai ka- pada- nya, pada hari itu juga héndak di- 
limau lalu di-nikahkan.” Télah Raja Séri Rama méndéngar- 
kan sémbah Téménggong démikian itu, maka ia pun te ‘alu 
suka séraya bértitah ka-pada orang yang di-balai itu di-suroh 
bérléngkap ségala alat kéléngkapan hendak bérjalan pada esok 
hari-nya sérta memberi tahu ka-pada Kéra Kéchil Imam 
Térgangga mengatakan héndak bérjalan pada esok hari-nya. 
Maka Kéra Kéchil pun béryang-yang-lah mémangeil ségala 
hulubalang lashkar rayat bala “tantéra- -nya ményuroh téhas 
jalan bétul ménuju ka-négéri Bandar Tahwil. Sa-kétika itu, 
ae Janggat Mabhit Bay a Panglima Baya Bikar hulubalang 
R,. A. Soc., No. 55, 1910, 
