HIKAYAT SERI RAMA. 97 
maka di-suroh kukohkan sakalian kota parit héndak di-langgar 
déngan laki-laki ia héndak di-milek rata négéri Bandar Tahwil. 
Télah di-déngar oleh Raja Shah Kobad kéhéndak Raja Jin 
képala tujoh yang démikian itu, maka ia pun térlalu-lah susah 
hati-nya lalu méndapatkan putdra-nya a Mambang Bongsu hén- 
dak mémbalas pérkataan kéhéndak Raja Jin képala tujoh itu 
Maka kata Mambang Bongsu, “ Hal itu jangan ayahandg 
bérsusah-susah hati; atas anakanda-lah mélawan-nya: tétapi 
anakanda pinta hampakan tujoh buah rumah dan pinta kértas 
sa-buah kapal.” Télah di-siapkan oleh Raja Shah Kobad 
akan kéhéndak anak-nya itu, maka ia pun tiada-lah apa 
kérja-nya mémbuat burong kértas malam siang hingga pénoh 
burong kértas itu tujoh buah rumah; Jalu di-kunchi-nya. 
Antara sa-bulan Jama-nya, maka Raja Jin képala tujoh pun 
sampal-lah di-luar kota. Maka ia pun bérséru-séru minta 
Jawan, * Jika siapa laki-laki silakan méngadu Jaki-laki di-luar 
kota ini.” Télah di-déngar oleh sivala orang bésar-bésar 
ségéra-lah persembahkan ka- -pada Mambange Bongsu. Maka 
la pun ségéra méngambil anak kunchi mémbuka “pot kéchil 
banian sakti bértatah gewang méngambil chéndana janggi 
kéményan barus itu séraya béry ang-vang ka-pada ségala de- 
wata ménchita burong itu suroh térbang pergl mélawan Raja 
Jin képala tujoh; sa- “ekur di- -tépis sa- puloh datang; sa-puloh 
di-tépis sa-ribu datang. Makahari pun térang chuacha ménjadi 
kélam kabut sa-laku hari sudah malam ; oleh karna kébanyak- 
kan kawan-kawan burong itu. Maka Raja Jin képala tujoh 
itu pun sudah-lah tiada téntu sa- -barang laku-nya; lalu ia 
mengambil chéndana janggi kéményan “barus di-bakar -nya 
sambil ménchita J anggit Mabit Baya Pénglima Baya Narun 
‘Tégangga Napurun Tégangga Sangkurun “TSoangga Béranta 
Nila Kémala dan Dardi Mala Jémbuna raja Singa Mérian 
Singa dan Bérantalawi dan Mila-Mila Gédang Gijamba sérta 
ia bérchokak pinggang méngadap ka-pada émpat penjuru alam 
dunia ini, “ Déngan titah adek-ku Kéra Kéchil Imam Tér- 
gangga imari-lah éngkau sakalian bérhimpun méndapatkan 
aku.” Maka sakalian rayat lashkar itu pun datang-lah 
R. A. Soc., No. 55, 1910. 
