Nd 
) 
30 .  TOANNIS EVSEBII NIEREMBERGII 
Contra&z multó difficilius abftrahuntur. ^— Sed iBfelicius adhuc laborauit idem Ron- 
idem faciunt ata vrgente , & vndabundó - deletiusin Ariftotelicà commentatione. In 
Neptuno;ne (ede fnà excidant. Alibitamen . primis ait, non ex mente fuüà Ariftotelem 
pronuntiat;omnino plantis fimileseffe. Iam ^ fcriptiffe, fpongias fentire , fed narrafle alie- 
in ftmilitudineiftà differentiam aliquam fa- num vulei placitum, cum adiecerit,vz z/zz£. 
teturjin quo Rondelerium perculi:znamque — Mihi non eft dubium, Ariftorelem fenten- 
fi merz plantz effent ; non diceret fimiles : tiam fuam tuliffe , & coufrmaffe. Bis cla- 
plantis, fed plantas. Qruercusrion eft fimilis | riffime pronuntiauit fentire fpongias, femel 
arboribus; fed arbor : nihil amplius dicit deinde fupponit. Quod autem addiderit,vz 
quercus quàm arbor; imó minus, dum fub — azgzz,non ad fententiam circa fpongiarum 
illiusfignificatu penitusconcluditur. Itaque — fenfum refert; fed ad alias narrationes, quae 
iuxta Ariftotelem aliquid amplius habent — fibiomnesconftare zqué certó poflent. Da- 
Ípongie quàm ftirpes.quid nifi fenfum hunc — tens iftud erit ex primo Hiftoriz , vbiait: 
ipfe fatluseft ? Ad hzcipfe/Ariftotelesait, Aog? 0$ 6 az0l, G)« tem m? diia. Xmueion 
genus vniuerfum eorum quz teftàintegun- — dli, 9n 2anem e reeov vaoana,), à» uà oy.) 
tur, plante fimile effe : at quis dicer plantas Aeeaíac diximns 5 Gi Qxo hoc eft:. Fide- 
effe, cim guftent ? Dixititaquecautiusnon — zur queque fpongia aliqua fenfu effe predita. 
plantas; fed fimiles illis ; nimirum refpedu — Ei»s (Pgpum eS, quod difficillime aueflatar, 
gradientium. Irafpongix,non plantz om- — zi/f fenfim circum eam motus. fiat ,vt atunr. 
nino funt; fed fimiles plantis, refpeduetiam — Itaque Ariftotelis cenfura eft; cum difficul- 
guítantium. Lan ter, quemadmodum inquiunt experti;auel- 
. Rogas , Cur addidiffe , omnino fimiles  lanturípongiz, nifi fenfim corrjpiantur illas 
Quia omnino carent guftu, quia omnino — fentire: nec (üppofità nartatione,quam non 
aluntur plantarum ritu. Quód autem agno- — potuit refutare, dubium illi füit;/fenfu orna- 
uerit Ariftoteles diuerfas quodamniodó à - tas effe. Deinde in quinto libro eamdem 
plantis, contextus initij o&aui Libriexpo- fefcribitfententiam,nifi quód fortaffe pun- 
nit: nam locutus de lento & infenfibili pro- . Gialicuius mutatio Rondelctiurn fefellerit; 
€effünatureabinanimisadanimatajdeinde non quidem Scaligerum ità vertentem: 
ad animalia; excufatà confideratione de . Sezzire queque eas. boc argumesito depreben- 
plantis, occupaturinfentientibus,que mini- fom ferunt: nam ff fefe auulfum tri. pra fenfe- 
mum fenfum habetent , & maximá cogna- | zizt, contrahi adeb, vt baud facile auferam- 
tionem cum ftirpibus;interqua infpongias 4r. Vbiillud feruz£ non remittit ad fen- 
incidit. Ceterümcümtantáfimilitudinem — fum. fpongiarum , fed ad argumentum 
agnofcat, palàm à Plinio diffidet, tribuente fenfus. quare (ic videtur appinxiffe , £e 
fpongijs exquititiorem gulam:ali putat con- dVboto) dicus , 6 Quoi. , Áxqui ; vt omini 
chis, pifce,limo. Vterquefortaffein Arifto- — fcrupulo, Rondeletium leuemius , ratum ,- 
telem peccauit: Rondeletius, quia negáuit  dubirationem etiam vulgi ab Ariftotele ad- 
tactum fpongijs; Plinius, quia indulfit gu- moueri,dü fubdit, fuat qui de bec dubitent; 
ftum , quas dumtaxat limo nutriri , velut hoc neque ad fententiam de fenfu referen- 
ftirpes, Philofophus conceffit ,ob natiuam — dum elt, fed ad proximam narrationem de 
adhxíionem.Q uod autem Rondeletiusob- | contradtione in validis ventorum aut. lu- 
iecit, nulla vifcera;nullos neruos, nullaapta — &uum incurfibus. Integra verba edo. $22- 
organa illis reperta; hoc tantum Plinium ^ gia babet fezfum,vt aiunt. Argumentum qui- 
erauat; non fi dixeris, guftu carere quemad- — de eff, quód ad auul[oris acceffum coutraban- 
inodum frutices: cà&us enim parcus fenfus ^ 29, 274 vt enel difficile fit: quod. idem etiaz 
eft, fine magno apparatu , fine multoartifi- — faciust , quoties flatus tempe[leris, vrget , ne 
cio , in homogeneis eft: nec ftirpes ; vt gli-- de fud fede pellamtur, fed [unt qui de boc dn- 
fcant, abdomine nec ftomacho egent.Cete- | £ifezz , vr qui Toronam incolunt. "Narrant 
rümadillnd quod adiecit Ariftoteli Plinius, | fa/ez proculdubio , befliolas qua[dam «velut 
cruoris füccum inhzrere petris, tolerari po- — Z/zezs lugnbricósve, c eiufmodi alias confiffe- 
teít refutatio Rondeletij , illum humorem '. ze iufra fpongias, atque ali... Duas hilforias 
non fanguinem fpongiaram effe , (edexter- | propofüerat ad argumentum fenfus : prior, 
num potids nutrimentum: quamuis, vtego — quód contrabereptur ad acceffum auulfo- 
puto, nonita eft ,fed exinternofucco. Op- — ris; altera , quód fe confttingerent aduerfus. 
pianus tradit , à fpongijs euulfisdiftillarefa- — ZEoli Neptunique furores. Adiecit:Suz£ qui 
niem: quz fi fpongiatoris forte naribus ad- de boc, (non ait qui de bis ) dubitent. Scili- 
hzreat , fxpiffimé hominem füffocat. Sed — cet de proximo experimento dubitatio fuit, - 
lioc parum eft , vt vifcusillisconcedamus, ^ non de priori ; necde fenfu, illarum nempe, 
nam multis herbis refeQis,lac,8z humor prima hiftoria obuia veritati erat ; nam fine - 
aliusdelluit; — . humaná actione euenire non potuit. Altera 
diff- | 
