LI 
DE MIRACVLOSIS NATVRIS.IN EVROPA LIB.II. 431 
po fira per feprennij fpatium in lapides ob- 
- durat. : 
Eit'in Norvvegià fons fimilis naturz, 
- quantó ad frigidam Zionà magis accedit:in 
hoc enim non tàuim ligna,(ed & lina,linee- 
Quelanex; tela per anná impofitá,duriffi- 
muminiapidem congelàtur. Vnde & Gu- 
' eialdemaro Danorum Regi noftris diebus 
regnanti quidam Epifcopus NNorvvegiz: O- 
xippale,quod anno prztetito probandi cau- 
sà abeodem fufceperat, naturg iam retulit 
 bipartitz. Parte enim medi fonti impofita 
. lapis erat;alterà parte,quz extrà iacueratjin 
(uà permanente natutàá. Similequid accidit 
.. in lacu quodam Cappadocia. 
. Eít in Cappadociá itinere quod eft inter 
Mazaca & luana, lacus amplus ; in quem 
lacumpars fiue arundinis, ftue alius gene- 
ris; fi dimi(la fuerit,& poftero die exempta, 
. inuenitur lapidea ; qux autem pars extra 
| aquam maníerit , permanet in fuà proprie- 
tate.Ecce quante efficacix eft lacus ifte,quia 
uod alibi per annum vel etiam feptennale 
fpatium cópletur , aqux iftis natura vnius 
diei naturalis fpatio complet. 
Sunt & certa quzdá ligaa, quz aqua non 
tolerat. Eft in Cornubià filua quzdam,cu- 
. iusligna, quantumlibet modica, in aquam 
miífa;aqua n6 fuftinetiinquit Gyrald.ibid.. 
Ruríus funtligna , qua aquis iniecta lapi- 
dum inftar fübmerguntur. T | 
Eft in Gallià filua quedam, Parifienti ab 
vtbe parum diftans,Sequanz fluuio lateta- 
liter coniun&ta, quam publica quzdá ftrata. 
difterminat , cuius vnà ex parte fi ligna in 
aquam proieceris, occultà quadam, innatà 
tamen grauitate , lipnezQue naturz nimis 
aliena ad fundum fluminis lapideo (tatim 
tam more quàm mole defcendunc.Eft igi- 
tur hzcfilua duplici prodigio monftroa. 
Admiranda eft enim in ipsà tam innatura- 
'. lisleuium grauitas , admiranda quoque eft 
fub modico foli difcrimine tam magna di- 
ueríitas. 
. Aiuntlignum cuiufdam ficus ZEgyptiz, 
dicit S. Auguítinuslib.» 1. Ciuit.nó vt ligna 
cetera in aquis natare;fed mergi, & quod eft 
.. mnirabilius , cüm inimoaliquamdiu fuerit, 
inde ad aquz fuperficiem rurfus emergere, 
". quando madefa&dum debuit humoris pon- 
dere pregtrauari. De eadem Solinuscap. 45. 
Materia ficus /Egyptie in aquam miffa fub- 
- fidit; Deinde cum diu federit in liquore; 
leuior faa fuítollitur ;- & versà vice; quod 
naturain alio ligni genere non recipit ; fit. 
humore ficca. 
Eftin Cona&ià fons quidam ; aquas ha- 
bensfolis hominibus acceptabiles, iumentis 
. Veró & pecoribus alijfdy animalibus quibuf- 
1 
^L s i mi: 
cumque;ti euftate fuerint; peftilenres. 
Eft & in Francorum Regno,non proculà 
Caftro Pafcenfi, fons quidà ; aquas habens 
mafculorum vfui competentes, mulieribus 
veró nec ad iuteriorem nec ad exteriorem 
víum vtiliter accedentes. 
Adde huc duos Sicilix fontes, non pro- 
cul à Gelonio ftagno. Ibi & fontes duo; in- 
quit Solinus cap. 1 1. alterum fi fterilis füm- 
píerit, fecunda fiet;alterum fi fecunda hau- 
[eric, vertitur in fterilitatem. Um 
In Britanniz Chilcrenti territorio funt 
fontes multi , quibus in generali frugü fer- 
tilitate penitus deficcatis, aquarum inopià 
tellus arefcit.. Contra defectum  veró fa- 
memdque ruptis aquarum venis, & referatis 
fontium clauftris , maloriüm prznuntia vn- 
dique videas exuberare tlüenta. 
In Francorum Regno Vicomen(i territo- 
rio,& Nichatenfi vico , eft fons quidam 
eiufdem prognoftici prodigio pollens. 
In Normanniz veró partibus quibufdam 
fecüs contigit. Abundant enim in abundan- 
tià, in defectu quoque frugum aquz defi- 
ciunt. | | 
Eft fons in Sueuià prouincià, (qua Suiti 
dicitur) in vertice montis excelfi , qui non 
nifi Sole fuper Horizontem elucente,fcatu- 
rigines emittit : ftatim enim ac Sol (ub Ho- 
rizontem deícendit,& donec iterüm per re- 
uolutionem fe nobis mané prafentauerit; 
fcaturire defiftit. Mané veró non tamen 
ftatim vt diefcit, fed Sole recens orto, & fu- 
per Horizontem emerfo;in magnà quatita- 
te aquasemittit; noctetotà, quamquam ta- 
men noGis paturz;,quz humida eft & frigi- 
da, magis aqux proprietas conuenire foleat; 
necítillam prebens. —— 
Eft fons in Pi&dauià apud S. Ioannem 
d'Angely, qui in hieme nullis, in zeftate ve- 
ró contra communem fontium naturam 
vberrimis folet manare fluentis. Adde fon- 
tem, de quo Plinius Iunior lib. 4.Epift.vlt. - 
 Attuli tibi expatrià meà pro munufculo 
qurítionem aliffimà iflà eruditione di- 
gniffimam. Fons oritur in monte;per faxa 
decurrit, excipitur coénatiu nculà manufa- 
&i. Ibipaululum retentus,in Lari lacum 
decidit. Huius mira natura ter in die ftatis | 
auctibus ac diminutionibus crefcit decre- 
fcitQue; Cernitur id palàm,& cum fummaà 
voluptate deprehenditur. Iuxtà recumbis; 
& velceris, atque eriam ex ipfo fonte (nam 
eft frigidiffimus)poras. Interim ille certis 
dimentifque momentis;vel fubtrahitur vel 
affurgit. Annulum feu quid aliad ponis in 
ficco;alluitur fenfim;ac nouiffime operitur: 
detegitur rurfus, paulati mque deferitur. Si 
diutius obferues, vtrumque iterüim ac tertió 
videas. Spiritü(ne aliquis occultior os fon- 
tis & fauces modó laxat ; modó includit, 
| " prout 
