DEMIRACYLOSIS NATVRIS IN EVRODPA LTB.II. 441 
rumper abfcefferár ,iterüm acceffit, o(ten- 
. denseiparuulum librum marnualem,& ali- 
quot hoftias confecratas continentem,qua 
more patriz Presbyter itinerans fub indu-. 
mentoà collo fufpen(ía deferebat. Rogabat 
etiam , ne Dei donum  fub(üidium eis di-. 
uinà prouidentià deftinatü. aliquatenus de- 
negaret. Et vtominem abítergeret dubieta- 
tem,pede quafi pro manu fungens , pellem 
totam à capite lupe recrahens víquead vm- 
bilicum replicauit, & ita ftatim expreffa for- 
ma vetulz caiufdam apparuit... Quo vifo, 
tandem Sacerdos obnixé poílulantem. & 
deuoté fufcipientem , terroretamen magis 
quàmratione compulíus,communicauit,& ! 
ftatim àlupo pellis retra&ata priori forma 
fe coaprauit. Hisergo rité potius quàm re- 
&é pera&tis, humanam potius quàm beftia- 
lem focieratem eis ad igniculum totà node 
lupusexhibuit. Mane veró fa&o,extra fil- 
uam ipfos conducens, PresbyteroQue pra- 
bensiter, viam eiccertiflimam longe przot- 
tendit. Multas etiam Sacerdoti fuperim- 
penío beneficio gratias in difceflu. refere- 
 bat,promittens efüicaciores multó fe ei gra- 
tias relaturum,ti Dominus eum ab hoc exi- 
lio; cuius iam duas partes compleuerat; re- 
uocauerit. Inter vltima veró confabulatio- 
nis huius verba quafiuit Presbyter à lupo; 
vtrüm gens inimica, quz in infulam fuper- 
uenerat,olim foret, diuquein eà permaníu- 
ta.Cui lupus,Propter peccatajinquit;populi 
noftri, & viriorum enormitates ira Dei de- 
Ícendens in generationem prauam , dedit 
eam in mahusinimicorum.Q uamdiu ergo 
gens ea mandata Domini cuftodierit, & in 
vijs eius ambulauetit , tota manebit & in- 
 conuulfa:fin auté (quia procliuis eft curfus 
ad voluptates ; & imitatrix eft natura vitio- 
rum ) ad noftrosex conui&u mores forté 
condefcéndetint , diuinàin te quoque pto- 
culdubió vindi&am prouocabunt.Similem 
.- quoque fententiá in Leuitico reperies, Do- 
. inino ad populum Iftaeliticum loquente in 
hunc modum: 0mnaggezim execrationes iflas 
(przdictas fcilicer)fféceruat accola terra qui 
X fuerant ante vos ci» pollneruat eam. Cauete 
ergo, u&. € vos fumliter euomat ,ctim paria 
s feceritis, ficut éuomuit gentem qua. fuit ante 
vos.lotum hocautem poftmodum conti- 
git primo per Chaldzos, & pofteà per Ro- 
manos. Item & in Ecclefiaftico: Reguum à 
gente im gentem transfertur. propter 1piuffi- 
tias eer ipiurias, & contumeluas , et» diuer[os 
dolos. — rz "UN 
. Biennio veró potela pfo contigit me per 
— Mediàtranfitum feciffe, vbi Epifcopus ter- 
rzillius Synodum tunc forté conuocaue- 
rat. Epifcopos etia & Abbates vicinosaíci- 
uerar; vt fuper hacre (quam ex Sacerdotis 
confeffioneiam didicerat ) quidagendum, 
illi foret.communicato confilio certius in- 
ftrueretur. Audiensergo me trá(ire per par- 
tesillas,duos mihi de Clericis fuis tranfmi« 
fit,togans vt tanto negotio tractádo in pro- 
prià perfonà , (à fieri poffet, intereffem :. (ia 
autem , de aflenfu meo litteris faltem eos 
certifacerem. Audito ergo ab illis feriatim 
negotio (quod & prius tamen ab alijs audie- 
ram)quia caufis quibufdam vrgentibus ad- 
efle non potui, litterarü beneficio, confilio 
quidem abfens non fui... Cui & Epifcopus 
cum Synodo obtemperans , Sacerdotem 
ipfum,cum litteris füis,rem geltam &Sacet: 
dotis confeffionem continentibus, appofi- 
tis etiam Epifcoporum & Abbatum qui in- 
tererant. figillis, ad Summum Pontificem 
deftinauit. | 
Nonitaque difcredendum eft, fed potiüs 
fidecertiffimà eft ample&endum, diuinam 
naturam pro falute mundi humanam natus 
ram aflumpfiffe, cim hic folo Dei nutu ad 
declarandam. füi potentiam & vindictam, 
non minimo miraculo humana. natura lu- 
pinam indueret. | 
Sed animal huiufmodi brutum an homo 
dicetür? Animal namque rationale à bruto 
longé alieni videtur effe. Praetereà;animal 
quadtupes pronum in terram , nec rifibile; 
humanz naturz quis adiüget? Item qui hoc 
animal occiderir,numquid hominem occi- 
derit, & homicida dicetur?Sed miracula dis 
vina noninrationem humane difputationis 
trahenda funt,fed admiranda. Auguftinus 
tamen lib.r6.de Ciuitate Dei cap:8.vbi de 
monftrofis hominü generibus,quos Oriens 
parit,quasftionem mouet,quorum quidam 
caninis capitibus, alij veró capite carentes 
oculos in armis habere dicuntur ; & varijs 
deformati formis , vtrüm à primo parente 
propagati reuerà homines dicendi funt,can- 
dem fubiungit;idem de iftis fentiendum effe 
quod de monítrofis hominum partubus, 
quos fieri perfzpé audiuimus, .& quidquid 
hominis defininonem |. ( animal fcilicet ra- 
tionale,mortale)fub quacumque formáà re- 
cipit;illud hominem efle verà ratione tefta- 
ti. Idem lib. 18.de Ciu.Dei cap. 18.refert de 
Arcadibus., qui forte dudi tranfnatabant 
quoddam ftagaum, atque ibi conuerteban- 
tur in Jupos, € cum fimilibus feris per illius 
regionis deferta viuebant.Si auté carne non- 
vcícerentur humanà , rurfum polt annos 
nouem renato ftagno reformabanturin ho- 
mines. Cumque itidem de varijs hominum. 
in lupos mutationibus fermonem produxe- 
rat,demum fubnectit: Nam e nos cim ejte- 
anus in ItaliA,audiebamustalia de quadam re- 
gione illarum partium, vbi flabularias mulie 
ves unbutas gs malis artibus,in caca dare Pe 
lere 
