Till Algernea Systematik. ' i 



Caul. longifolia Ag. 1. c. Syst. p. 181. 



Hal), ad. Tasnianiam (D:na Merrdith!) et Novam Hollandiain meridionalom 

 (Mus. Paris!} 



Surculi elongati glaberrimi, tenuitate före penna? columbinae. Frondes e sureulo 

 erectiuscuhr i — 6 pollieares, inferne surculum crassitic a?quantes, teretiuscula; et nuda\ 

 circiter pollicari supra basin distantia ramen tis undique vestitae, rachide angulata, 

 jugis in seclione transversa insequaliter disposilis, 4 — 5 majoribus, interjectis miiic 

 minoribus, ipsa rachide sub-compressa. Ramenta in juga decurrunt basi inferiore 

 vero vix conspieue dilatata, sunt patentia, mferiora et superiora fere conformia, sim- 

 plieia filiformia pollicaria, setam vix crassa, apice longius attenuata, in exsieeata cur- 

 vata et confluentia. 



C. trifaria Harv. habet pinnas superpositas invicem distantes, evidentius verti- 

 eillatas; in C. longifolia et sequentibus sunt ramenta ita densa ut dispositionen! difii- 

 eilius cognoscere liceat ; nee revera sunt verticillata, sed potius per spiras adseenden- 

 tes, sed irregulares, seriata. 



23 C. Harveyii (F. Muell mscr) frondibus a sureulo repente valido glabro erectis 

 basi longe nudis, dein ramentis elongatis undique obtectis, simplicibus aut parce 

 ramosis, rachide teretiuscula breviter subrugosa, ramentis a rachide per series 

 longitudinales i — ö subregulariter dispositis, ssepius pentastichis, patentibus elon- 

 gato-lilifonuibus simplicibus, apice longe acuminatis. 



Caul. Harveyii F. Muell: Harv. Alg. austr. exsicc.^nio 554. Phyc. austr. 



tak 95! 

 C. filifolia Harv. mscr. 



C. Brownii Sond. Linn. vol. 25 p. 660. (non Endl. et alior.) 

 Chauvinia Brownii Kutz Tab. Phyc. Vol. 7 tub. 12. 

 Var. crispata minor ramentis minus conspieue seriatis. Harv. 1. c. 

 Hab. ad öras Nova; Hollandiae australes (F. Mueller, Harvey!) 

 Antecedenti proxima at omni respectu robustior, sureulo fere pennam 

 scriptoriam crasso, frondibus erectis saepe ultra pedalibus. Rachides teretiuscula 1 ad- 

 parent et quia firmiores (quoad ramenta) a tereti forma parum mutantur decurrenti- 

 bus ramentorum basibus. Ipsa ramenta in speciminibus bene evolutis magis con- 

 spieue seriata. 



Varietas allata, auetoritate Harveyi buc relata, ramentis simplicibus convenire 

 videtur; distat vero rachide fere usque ad basin ramentacea, ramentisque demum 

 abruptis ad sequentem tendens. 



Lunds Univers. Arssk. Tom. IX. 1872. 3 



