54 



J. G. Aeardh. 



species, quae ad eundem typum genericum conformantur. Ut in Confervis sim- 

 plicibus characteres diagnostici fere tantum ab articulorum diversitate hauriantur, 



in Confervis vero ramosis préeterea adsunt notse, ex ramorum dispositione et 

 numero (et quae ceterse) quserendse, ita quoque in fronde parum complicata specierum 

 Myrionematis magnas specierum diversitates vix exspectandas esse, suspicarer. 



Si porro, argumentationem Thuretii sequentes, facilius intelligamus frondem 

 Myrionematis, quse in substrato piano evolvitur, maculam planam efficere debere 

 (M. maculiforme); eandem vero, si supra substratum filamentosum expanderetur, 

 formare debere maculam circumcirca strangulantem (31. strangulans); id certe 

 tamen inexplicatnm restaret, quare eadem causa non eundem effectum semper 

 crearct. Revera si a fronde angusta et tubulosa Ulvarum penderet forma cir- 

 cumcirca strangulans Myrionematis strcmgulantis, quare punctiformis eadem ma- 

 neret, quum in filo Ceramii, multo angustiore, proveniat (M. punctiformis) , hoc 

 sane mihi non liquet. Quin immo in icone Harveyana M. punctiformis depin- 

 gitur fronde extra superficiem elevata, omnino globosa. Licet hane frondem glo- 

 bosam non viderim, tamen fröns in medio magis elevata mihi quoque adparuit, 

 et haud scio anne fila periphcrica his locis ima basi ramosa quoque obveniant. 

 Si ita, facile lieri posse suspicor plantam adultiorem et senilem revera magis 

 prominulam et elevatam excrescere potuisse, ut eam habet Harvey; quod quidem 

 omnino refellere videretur opinionem illam a Thuretio professam, nimirum fron- 

 dis formam evadere diversam, prout in substrato diversa j forma' evolveretur. 



Quum prseterea addidit Thuret nullam esse fruetificationis differentiam in 

 speciebus ab illo conjunctis, mihi sane dubitandum videtur an revera ipse in 

 rem obscuram accuratius inquisiverit. Qusenam quidem sit fruetificatio Myrio- 

 nematis, neque a Thuret neque a Le Jolis indicatum video. Ex aliorum vero 

 observationibus, et ex iis qme ipse vidi, }>otius équidem concluderem esse inter 

 species, quas Generi hodie adnumerant plurimi, saltem duplicem fruetificationis 

 typum. In M. Leclancherii nimirum trichosporangia observavi oblongo-ellipsoi- 

 dea, in filo multo tenuiore terminalia, inträ membranam paulo laxius ambientem 

 endochroma in partes, tamen minus regulariter seriatas, subdivisum foventia. 

 Organa ejusinodi quoque a Harveyo (Phyc. Brit. tab. 41 Å)_ observata fuisse 

 patet; eademque a Kiitzing Tak Phyc. Vol. 17/. tab. 94 quoque in M< ^Leclan- 

 cherii depinguntur. Organa his similia in specimine, quod ad M. strangulans 

 referunt, quoque observarunt Cel:i Crouan i Fl. Finist. }>. 25). Silicjuosa heec 

 organa forsan potissimum cum trichosporangiis Liebmannipe comparare liceret. 

 Alia est ratio fruetificationis in M. punctiformi, qualem hane speciem ex speei- 



